Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۹ - غرض از سمیع و بصیر گفتن خدا را
(d4-sh9, daftar 4, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:213
    از پی آن گفت حق خود را بصیر
    که بود دید ویت هر دم نذیر

  M4:214
    از پی آن گفت حق خود را سمیع
    تا ببندی لب ز گفتار شنیع

  M4:215
    از پی آن گفت حق خود را علیم
    تا نیندیشی فسادی تو ز بیم

  M4:216
    نیست اینها بر خدا اسم علم
    که سیه کافور دارد نام هم

  M4:217
    اسم مشتقست و اوصاف قدیم
    نه مثال علت اولی سقیم

  M4:218
    ورنه تسخر باشد و طنز و دها
    کر را سامع ضریران را ضیا

  M4:219
    یا علم باشد حیی نام وقیح
    یا سیاه زشت را نام صبیح

  M4:220
    طفلک نوزاده را حاجی لقب
    یا لقب غازی نهی بهر نسب

  M4:221
    گر بگویند این لقبها در مدیح
    تا ندارد آن صفت نبود صحیح

  M4:222
    تسخر و طنزی بود آن یا جنون
    پاک حق عما یقول الظالمون

  M4:223
    من همی دانستمت پیش از وصال
    که نکورویی ولیکن بدخصال

  M4:224
    من همی دانستمت پیش از لقا
    کز ستیزه راسخی اندر شقا

  M4:225
    چونک چشمم سرخ باشد در عمش
    دانمش زان درد گر کم بینمش

  M4:226
    تو مرا چون بره دیدی بی شبان
    تو گمان بردی ندارم پاسبان

  M4:227
    عاشقان از درد زان نالیده‌اند
    که نظر ناجایگه مالیده‌اند

  M4:228
    بی‌شبان دانسته‌اند آن ظبی را
    رایگان دانسته‌اند آن سبی را

  M4:229
    تا ز غمزه تیر آمد بر جگر
    که منم حارس گزافه کم نگر

  M4:230
    کی کم از بره کم از بزغاله‌ام
    که نباشد حارس از دنباله‌ام

  M4:231
    حارسی دارم که ملکش می‌سزد
    داند او بادی که آن بر من وزد

  M4:232
    سرد بود آن باد یا گرم آن علیم
    نیست غافل نیست غایب ای سقیم

  M4:233
    نفس شهوانی ز حق کرست و کور
    من به دل کوریت می‌دیدم ز دور

  M4:234
    هشت سالت زان نپرسیدم به هیچ
    که پرت دیدم ز جهل پیچ پیچ

  M4:235
    خود چه پرسم آنک او باشد بتون
    که تو چونی چون بود او سرنگون

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai