Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۹۹ - غره شدن آدمی به ذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم  غیب کی علم انبیاست
(d4-sh99, daftar 4, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:2559
    دیدم اندر خانه من نقش و نگار
    بودم اندر عشق خانه بی‌قرار

  M4:2560
    بودم از گنج نهانی بی‌خبر
    ورنه دستنبوی من بودی تبر

  M4:2561
    آه گر داد تبر را دادمی
    این زمان غم را تبرا دادمی

  M4:2562
    چشم را بر نقش می‌انداختم
    هم‌چو طفلان عشقها می‌باختم

  M4:2563
    پس نکو گفت آن حکیم کامیار
    که تو طفلی خانه پر نقش و نگار

  M4:2564
    در الهی‌نامه بس اندرز کرد
    که بر آر از دودمان خویش گرد

  M4:2565
    بس کن ای موسی بگو وعدهٔ سوم
    که دل من ز اضطرابش گشت گم

  M4:2566
    گفت موسی آن سوم ملک دوتو
    دو جهانی خالص از خصم و عدو

  M4:2567
    بیشتر زان ملک که اکنون داشتی
    کان بد اندر جنگ و این در آشتی

  M4:2568
    آنک در جنگت چنان ملکی دهد
    بنگر اندر صلح خوانت چون نهد

  M4:2569
    آن کرم که اندر جفا آنهات داد
    در وفا بنگر چه باشد افتقاد

  M4:2570
    گفت ای موسی چهارم چیست زود
    بازگو صبرم شد و حرصم فزود

  M4:2571
    گفت چارم آنک مانی تو جوان
    موی هم‌چون قیر و رخ چون ارغوان

  M4:2572
    رنگ و بو در پیش ما بس کاسدست
    لیک تو پستی سخن کردیم پست

  M4:2573
    افتخار از رنگ و بو و از مکان
    هست شادی و فریب کودکان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai