Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید
(d5-sh11, daftar 5, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:241
    لیک نور سالکی کز حد گذشت
    نور او پر شد بیابان‌ها و دشت

  M5:242
    شاهدی‌اش فارغ آمد از شهود
    وز تکلّف‌ها و جانبازی و جود

  M5:243
    نور آن گوهر چو بیرون تافته‌ست
    زین تَسلِّس‌ها فَراغت یافته‌ست

  M5:244
    پس مجو از وی گواه فعل و گفت
    که ازو هر دو جهان چون گل شکفت

  M5:245
    این گواهی چیست‌‌‌؟ اظهار نهان
    خواه قول و خواه فعل و غیر آن

  M5:246
    که غَرَض اظهار سرّ جوهرست
    وصفْ باقی وین عَرَض بر مَعبَر‌ست

  M5:247
    این نشان زر نمانَد بر مِحَک
    زر بمانَد نیک‌نام و بی ز شک

  M5:248
    این صلات و این جهاد و این صیام
    هم نمانَد‌، جان بمانَد نیک‌نام

  M5:249
    جان چنین افعال و اقوالی نمود
    بر مِحکِّ امر، جوهر را بسود

  M5:250
    که اعتقادم راستست اینک گواه
    لیک هست اندر گواهان اشتباه

  M5:251
    تزکیه باید گواهان را، بدان
    تزکیه‌ش صدقی که موقوفی بدان

  M5:252
    حفظ لفظ اندر گواهِ قولی است
    حفظ عهد اندر گواهِ فعلی است

  M5:253
    گر گواه قول کژ گوید رَد‌َست
    ور گواه فعل کژ پوید رَد‌َست

  M5:254
    قول و فعلِ بی‌تناقض بایدت
    تا قبول اندر زمان پیش آیدت

  M5:255
    سَعیُکُم شَتّی، تناقض اندرید
    روز می‌دوزید‌، شب بر می‌درید

  M5:256
    پس گواهی با تناقض کِشنَوَد‌‌؟
    یا مگر حلمی کند از لطف خَود

  M5:257
    فعل و قول اظهار سرّست و ضمیر
    هر دو پیدا می‌کند سرّ سَتیر

  M5:258
    چون گواهت تزکیه شد‌، شد قبول
    ورنه محبوس است اندر مول‌، مول

  M5:259
    تا تو بستیزی‌، ستیزند ای حَرون
    فانتَظِرهُم اِنَّهم منتظرون

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai