Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۰ - دوم بار آمدن روبه بر این خر گریخته تا باز بفریبدش
(d5-sh110, daftar 5, 20 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:2597
    پس بیامد زود روبه سوی خر
    گفت خر از چون تو یاری الحذر

  M5:2598
    ناجوامردا چه کردم من ترا
    که به پیش اژدها بردی مرا

  M5:2599
    موجب کین تو با جانم چه بود
    غیر خبث جوهر تو ای عنود

  M5:2600
    هم‌چو کزدم کو گزد پای فتی
    نارسیده از وی او را زحمتی

  M5:2601
    یا چو دیوی کو عدوی جان ماست
    نارسیده زحمتش از ما و کاست

  M5:2602
    بلک طبعا خصم جان آدمیست
    از هلاک آدمی در خرمیست

  M5:2603
    از پی هر آدمی او نسکلد
    خو و طبع زشت خود او کی هلد

  M5:2604
    زانک خبث ذات او بی‌موجبی
    هست سوی ظلم و عدوان جاذبی

  M5:2605
    هر زمان خواند ترا تا خرگهی
    که در اندازد ترا اندر چهی

  M5:2606
    که فلان جا حوض آبست و عیون
    تا در اندازد به حوضت سرنگون

  M5:2607
    آدمی را با همه وحی و نظر
    اندر افکند آن لعین در شور و شر

  M5:2608
    بی‌گناهی بی‌گزند سابقی
    که رسد او را ز آدم ناحقی

  M5:2609
    گفت روبه آن طلسم سحر بود
    که ترا در چشم آن شیری نمود

  M5:2610
    ورنه من از تو به تن مسکین‌ترم
    که شب و روز اندر آنجا می‌چرم

  M5:2611
    گرنه زان گونه طلسمی ساختی
    هر شکم‌خواری بدانجا تاختی

  M5:2612
    یک جهان بی‌نوا پر پیل و ارج
    بی‌طلسمی کی بماندی سبز مرج

  M5:2613
    من ترا خود خواستم گفتن به درس
    که چنان هولی اگر بینی مترس

  M5:2614
    لیک رفت از یاد علم آموزیت
    که بدم مستغرق دلسوزیت

  M5:2615
    دیدمت در جوع کلب و بی‌نوا
    می‌شتابیدم که آیی تا دوا

  M5:2616
    ورنه با تو گفتمی شرح طلسم
    که آن خیالی می‌نماید نیست جسم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai