Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۷ - گریان شدن امیر از نصیحت شیخ و عکس صدق او و ایثار کردن مخزن بعد از آن گستاخی و استعصام شیخ و قبول ناکردن و گفتن کی من بی‌اشارت نیارم تصرفی کردن
(d5-sh117, daftar 5, 13 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:2769
    این بگفت و گریه در شد های های
    اشک غلطان بر رخ او جای جای

  M5:2770
    صدق او هم بر ضمیر میر زد
    عشق هر دم طرفه دیگی می‌پزد

  M5:2771
    صدق عاشق بر جمادی می‌تند
    چه عجب گر بر دل دانا زند

  M5:2772
    صدق موسی بر عصا و کوه زد
    بلک بر دریای پر اشکوه زد

  M5:2773
    صدق احمد بر جمال ماه زد
    بلک بر خورشید رخشان راه زد

  M5:2774
    رو برو آورده هر دو در نفیر
    گشته گریان هم امیر و هم فقیر

  M5:2775
    ساعتی بسیار چون بگریستند
    گفت میر او را که خیز ای ارجمند

  M5:2776
    هر چه خواهی از خزانه برگزین
    گرچه استحقاق داری صد چنین

  M5:2777
    خانه آن تست هر چت میل هست
    بر گزین خود هر دو عالم اندکست

  M5:2778
    گفت دستوری ندادندم چنین
    که به دست خويش چيزي برگزين

  M5:2779
    این بهانه کرد و مهره در ربود
    مانع آن بد کان عطا صادق نبود

  M5:2780
    نه که صادق بود و پاک از غل و خشم
    شیخ را هر صدق می‌نامد به چشم

  M5:2781
    گفت فرمانم چنین دادست اله
    که گدایانه برو نانی بخواه

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai