Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۵ - حکایت آن گاو کی تنها در جزیره‌ای‌ست بزرگ، حق تعالی آن جزیرهٔ بزرگ را پر کند از نبات و ریاحین کی علفِ گاو باشد. تا به شب آن گاو همه را بخورَد و فربه شود چون کوه پاره‌ای. چون شب شود خوابش نبرَد از غصه و خوف کی همه صحرا را چریدم فردا چه خورم تا ازین غصه لاغر شود. هم‌چون خلال روز برخیزد  همه صحرا را سبزتر و انبوه‌تر بیند از دی؛ باز بخورَد و فربه شود باز شبش همان غم بگیرد سالهاست کی او هم‌چنین می‌بیند و اعتماد نمی‌کند
(d5-sh125, daftar 5, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:2850
    یک جزیرهٔ سبز هست اندر جهان
    اندرو گاویست تنها خوش‌دهان

  M5:2851
    جمله صحرا را چرد او تا به شب
    تا شود زفت و عظیم و مُنتَجَب

  M5:2852
    شب ز اندیشه که «فردا چه خورم؟»
    گردد او چون تار مو لاغر ز غم

  M5:2853
    چون برآید صبح گردد سبز دشت
    تا میان رُسته قَصیلِ سبز و کشت

  M5:2854
    اندر افتد گاو با جوع البقَر
    تا به شب آن را چرد او سر به سر

  M5:2855
    باز زفت و فربه و لَمتُر شود
    آن تنش از پیه و قوّت پُر شود

  M5:2856
    باز شب اندر تب افتد از فَزَع
    تا شود لاغر ز خوف منتَجَع

  M5:2857
    که چه خواهم خورد فردا وقت خوَر
    سالها اینست کار آن بقر

  M5:2858
    هیچ نندیشد که چندین سال من
    می‌خورم زین سبزه‌زار و زین چمن

  M5:2859
    هیچ روزی کم نیامد روزیَم
    چیست این ترس و غم و دلسوزیَم؟

  M5:2860
    باز چون شب می‌شود آن گاو زفت
    می‌شود لاغر که «آوه رزق رفت!»

  M5:2861
    نفس آن گاوست و آن دشت این جهان
    کاو همی لاغر شود از خوف نان

  M5:2862
    که چه خواهم خورد مستقبل عجب
    لوت فردا از کجا سازم طلب

  M5:2863
    سالها خوردی و کم نامد ز خوَر
    ترک مستقبل کن و ماضی نگر

  M5:2864
    لوت و پوت خورده را هم یاد آر
    منگر اندر غابر و کم باش زار

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai