Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۷ - رفتن امیر خشم‌آلود برای گوشمال زاهد
(d5-sh147, daftar 5, 12 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3489
    میر چون آتش شد و برجست راست
    گفت بنما خانهٔ زاهد کجاست

  M5:3490
    تا بدین گرز گران کوبم سرش
    آن سر بی‌دانش مادرغرش

  M5:3491
    او چه داند امر معروف از سگی
    طالب معروفی است و شُهرگی

  M5:3492
    تا بدین سالوس خود را جا کند
    تا به چیزی خویشتن پیدا کند

  M5:3493
    کو ندارد خود هنر الا همان
    که تسلس می‌کند با این و آن

  M5:3494
    او اگر دیوانه است و فتنه‌کاو
    داروی دیوانه باشد کیر گاو

  M5:3495
    تا که شیطان از سرش بیرون رود
    بی‌لت خربندگان خر چون رود

  M5:3496
    میر بیرون جست دبوسی بدست
    نیم شب آمد به زاهد نیم‌مست

  M5:3497
    خواست کشتن مرد زاهد را ز خشم
    مرد زاهد گشت پنهان زیر پشم

  M5:3498
    مرد زاهد می‌شنید از میر آن
    زیر پشم آن رسن‌تابان نهان

  M5:3499
    گفت در رو گفتن زشتی مرد
    آینه تاند که رو را سخت کرد

  M5:3500
    روی باید آینه‌وار آهنین
    تات گوید روی زشت خود ببین

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai