Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۵۹ - وصیت کردن پدر دختر را کی خود را نگهدار تا حامله نشوی از شوهرت
(d5-sh159, daftar 5, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3710
    خواجه‌ای بودست او را دختری
    زهره‌خدی مه‌رخی سیمین‌بری

  M5:3711
    گشت بالغ داد دختر را به شو
    شو نبود اندر کفائت کفو او

  M5:3712
    خربزه چون در رسد شد آبناک
    گر بنشکافی تلف گردد هلاک

  M5:3713
    چون ضرورت بود دختر را بداد
    او بناکفوی ز تخویف فساد

  M5:3714
    گفت دختر را کزین داماد نو
    خویشتن پرهیز کن حامل مشو

  M5:3715
    کز ضرورت بود عقد این گدا
    این غریب‌اشمار را نبود وفا

  M5:3716
    ناگهان بجهَد کند ترک همه
    بر تو طفل او بماند مظلمه

  M5:3717
    گفت دختر کای پدر خدمت کنم
    هست پندت دل‌پذیر و مغتنم

  M5:3718
    هر دو روزی هر سه روزی آن پدر
    دختر خود را بفرمودی حذر

  M5:3719
    حامله شد ناگهان دختر ازو
    چون بود هر دو جوان خاتون و شو

  M5:3720
    از پدر او را خفی می‌داشتش
    پنج ماهه گشت کودک یا که شش

  M5:3721
    گشت پیدا گفت بابا چیست این
    من نگفتم که ازو دوری گزین

  M5:3722
    این وصیتهای من خود باد بود
    که نکردت پند و وعظم هیچ سود

  M5:3723
    گفت بابا چون کنم پرهیز من
    آتش و پنبه‌ست بی‌شک مرد و زن

  M5:3724
    پنبه را پرهیز از آتش کجاست
    یا در آتش کی حفاظست و تقاست

  M5:3725
    گفت من گفتم که سوی او مرو
    تو پذیرای منی او مشو

  M5:3726
    در زمان حال و انزال و خوشی
    خویشتن باید که از وی در کشی

  M5:3727
    گفت کی دانم که انزالش کی است
    این نهانست و به غایت دوردست

  M5:3728
    گفت چشمش چون کلاپیسه شود
    فهم کن که آن وقت انزالش بود

  M5:3729
    گفت تا چشمش کلاپیسه شدن
    کور گشتست این دو چشم کور من

  M5:3730
    نیست هر عقلی حقیری پایدار
    وقت حرص و وقت خشم و کارزار

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai