Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۶۳ - حکایت آن مجاهد کی از همیان سیم هر روز یک درم در خندق انداختی به تفاریق از بهر ستیزهٔ حرص و آرزوی نفس و وسوسهٔ نفس کی چون می‌اندازی به خندق باری به یک‌بار بینداز تا خلاص یابم کی الیاس احدی الراحتین او گفته کی این راحت نیز ندهم
(d5-sh163, daftar 5, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3809
    آن یکی بودش به کف در چل درم
    هر شب افکندی یکی در آب یم

  M5:3810
    تا که گردد سخت بر نفس مجاز
    در تأنی درد جان کندن دراز

  M5:3811
    با مسلمانان به کر او پیش رفت
    وقت فر او وا نگشت از خصم تفت

  M5:3812
    زخم دیگر خورد آن را هم ببست
    بیست کرت رمح و تیر از وی شکست

  M5:3813
    بعد از آن قوّت نماند افتاد پیش
    مقعد صدق او ز صدق عشق خویش

  M5:3814
    صدق جان دادن بود هین سابقوا
    از نبی برخوان رجال صدقوا

  M5:3815
    این همه مردن نه مرگ صورت است
    این بدن مر روح را چون آلت است

  M5:3816
    ای بسا خامی که ظاهر خونش ریخت
    لیک نفس زنده آن جانب گریخت

  M5:3817
    آلتش بشکست و ره‌زن زنده ماند
    نفس زنده‌ست ارچه مرکب خون فشاند

  M5:3818
    اسپ کشت و راه او رفته نشد
    جز که خام و زشت و آشفته نشد

  M5:3819
    گر به هر خون‌ریزیی گشتی شهید
    کافری کشته بدی هم بوسعید

  M5:3820
    ای بسا نفس شهید معتمد
    مرده در دنیا چو زنده می‌رود

  M5:3821
    روح ره‌زن مرد و تن که تیغ اوست
    هست باقی در کف آن غزوجوست

  M5:3822
    تیغ آن تیغست مرد آن مرد نیست
    لیک این صورت ترا حیران کنیست

  M5:3823
    نفس چون مبدل شود این تیغ تن
    باشد اندر دست صنع ذوالمنن

  M5:3824
    آن یکی مردیست قوتش جمله درد
    این دگر مردی میان‌تی هم‌چو گرد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai