Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۵ - تفسیر وَ إِنْ یَکادُ الَّذینَ کَفَروا لَیُزْلِقونَکَ بِأَبْصارِهِمْ الایه
(d5-sh25, daftar 5, 30 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:505
    یا رسول‌الله در آن نادی کسان
    می‌زنند از چشم بد بر کرکسان

  M5:506
    از نظرشان کلهٔ شیر عرین
    وا شکافد تا کند آن شیر انین

  M5:507
    بر شتر چشم افکند هم‌چون حمام
    وانگهان بفرستد اندر پی غلام

  M5:508
    که برو از پیه این اشتر بخر
    بیند اشتر را سقط او راه بر

  M5:509
    سر بریده از مرض آن اشتری
    کو بتگ با اسب می‌کردی مری

  M5:510
    کز حسد وز چشم بد بی‌هیچ شک
    سیر و گردش را بگرداند فلک

  M5:511
    آب پنهانست و دولاب آشکار
    لیک در گردش بود آب اصل کار

  M5:512
    چشم نیکو شد دوای چشم بد
    چشم بد را لا کند زیر لگد

  M5:513
    سبق رحمت‌راست و او از رحمتست
    چشم بد محصول قهر و لعنتست

  M5:514
    رحمتش بر نقمتش غالب شود
    چیره زین شد هر نبی بر ضد خود

  M5:515
    کو نتیجهٔ رحمتست و ضد او
    از نتیجهٔ قهر بود آن زشت‌رو

  M5:516
    حرص بط یکتاست این پنجاه تاست
    حرص شهوت مار و منصب اژدهاست

  M5:517
    حرص بط از شهوت حلقست و فرج
    در ریاست بیست چندانست درج

  M5:518
    از الوهیت زند در جاه لاف
    طامع شرکت کجا باشد معاف

  M5:519
    زلت آدم ز اشکم بود و باه
    وآن ابلیس از تکبر بود و جاه

  M5:520
    لاجرم او زود استغفار کرد
    وآن لعین از توبه استکبار کرد

  M5:521
    حرص حلق و فرج هم خود بدرگیست
    لیک منصب نیست آن اشکستگیست

  M5:522
    بیخ و شاخ این ریاست را اگر
    باز گویم دفتری باید دگر

  M5:523
    اسپ سرکش را عرب شیطانش خواند
    نی ستوری را که در مرعی بماند

  M5:524
    شیطنت گردن کشی بد در لغت
    مستحق لعنت آمد این صفت

  M5:525
    صد خورنده گنجد اندر گرد خوان
    دو ریاست‌جو نگنجد در جهان

  M5:526
    آن نخواهد کین بود بر پشت خاک
    تا ملک بکشد پدر را ز اشتراک

  M5:527
    آن شنیدستی که الملک عقیم
    قطع خویشی کرد ملکت‌جو ز بیم

  M5:528
    که عقیمست و ورا فرزند نیست
    هم‌چو آتش با کسش پیوند نیست

  M5:529
    هر چه یابد او بسوزد بر درد
    چون نیابد هیچ خود را می‌خورد

  M5:530
    هیچ شو وا ره تو از دندان او
    رحم کم جو از دل سندان او

  M5:531
    چونک گشتی هیچ از سندان مترس
    هر صباح از فقر مطلق گیر درس

  M5:532
    هست الوهیت ردای ذوالجلال
    هر که در پوشد برو گردد وبال

  M5:533
    تاج از آن اوست آن ما کمر
    وای او کز حد خود دارد گذر

  M5:534
    فتنهٔ تست این پر طاووسیت
    که اشتراکت باید و قدوسیت

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai