Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳ - در سبب ورود این حدیث مصطفی صلوات الله علیه که الکافر یأکل فی سبعة امعاء و المؤمن یأکل فی معا واحد
(d5-sh3, daftar 5, 33 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:63
    کافِران مهمان پیغمبر شدند
    وقتِ شام، ایشان به مسجد آمدند

  M5:64
    که آمدیم ای شاه ما اینجا قُنُق
    ای تو مهمان‌دار سکان افق

  M5:65
    بی‌نواییم و رسیده ما ز دور
    هین بیفشان بر سر ما فضل و نور

  M5:66
    گفت ای یاران من قسمت کنید
    که شما پر از من و خوی منید

  M5:67
    پر بُوَد اجسام هر لشکر ز شاه
    زان زنندی تیغ بر اعدای جاه

  M5:68
    تو به خشم شه زنی آن تیغ را
    ورنه بر اِخوان چه خشم آید ترا

  M5:69
    بر برادر، بی‌گناهی می‌زنی
    عکس خشم شاه، گرز ده‌منی

  M5:70
    شه یکی جانست و لشکر پر ازو
    روح چون آبست واین اجسام جو

  M5:71
    آبِ روح شاه اگر شیرین بود
    جمله جوها پر ز آب خوش شود

  M5:72
    که رعیت، دین شه دارند و بس
    این چنین فرمود سلطان عبس

  M5:73
    هر یکی یاری یکی مهمان گزید
    در میان، یک زَفت بود و بی‌ندید

  M5:74
    جسم ضَخمی داشت کس او را نبُرد
    ماند در مسجد چو اندر جامْ دُرد

  M5:75
    مصطفی بردش چو وا ماند از همه
    هفت بز بُد شیرده اندر رمه

  M5:76
    که مقیم خانه بودندی بزان
    بهر دوشیدن برای وقت خوان

  M5:77
    نان و آش و شیر آن هر هفت بز
    خورد آن بوقحطِ عَوجِ ابن عُز

  M5:78
    جمله اهل بیت خشم‌آلو شدند
    که همه در شیر بز طامع بدند

  M5:79
    معده طبلی‌خوار هم‌چون طبل کرد
    قسم هجده آدمی تنها بخورد

  M5:80
    وقت خفتن رفت و در حجره نشست
    پس کنیزک از غضب در را ببست

  M5:81
    از برون زنجیر در را در فکند
    که ازو بد خشمگین و دردمند

  M5:82
    گبر را در نیم‌شب یا صبحدم
    چون تقاضا آمد و درد شکم

  M5:83
    از فراش خویش سوی در شتافت
    دست بر در چون نهاد او، بسته یافت

  M5:84
    در گشادن حیله کرد آن حیله‌ساز
    نوع نوع و خود نشد آن بند باز

  M5:85
    شد تقاضا بر تقاضا، خانه تنگ
    ماند او حیران و بی‌درمان و دَنگ

  M5:86
    حیله کرد او و به خواب اندر خزید
    خویشتن در خواب در ویرانه دید

  M5:87
    زانک ویرانه بد اندر خاطرش
    شد به خواب اندر همانجا منظرش

  M5:88
    خویش در ویرانهٔ خالی چو دید
    او چنان محتاج، اندر دم برید

  M5:89
    گشت بیدار و بدید آن جامه خواب
    پُر حدث دیوانه شد از اضطراب

  M5:90
    ز اندرون او برآمد صد خروش
    زین چنین رسواییِ بی خاک‌پوش

  M5:91
    گفت خوابم بتر از بیداریم
    که خورم این سو و آن سو می‌ریَم

  M5:92
    بانگ می‌زد وا ثُبورا وا ثُبور
    هم‌چنانکِ کافر اندر قعر گور

  M5:93
    منتظر که کی شود این شب به سر
    یا برآید در گشادن بانگِ در

  M5:94
    تا گریزد او چو تیری از کمان
    تا نبیند هیچ کس او را چُنان

  M5:95
    قصه بسیارست کوته می‌کنم
    باز شد آن در، رهید از درد و غم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai