Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۵۴ - مناجات (d5-sh54, daftar 5, 29 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M5:1196 ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثبات خلق را زین بی‌ثباتی ده نجات M5:1197 اندر آن کاری که ثابت بودنیست قایمی ده نفس را که منثنیست M5:1198 صبرشان بخش و کفهٔ میزان گران وا رهانشان از فن صورتگران M5:1199 وز حسودی بازشان خر ای کریم تا نباشند از حسد دیو رجیم M5:1200 در نعیم فانی مال و جسد چون همی‌سوزند عامه از حسد M5:1201 پادشاهان بین که لشکر می‌کشند از حسد خویشان خود را می‌کشند M5:1202 عاشقان لعبتان پر قذر کرده قصد خون و جان همدگر M5:1203 ویس و رامین خسرو و شیرین بخوان که چه کردند از حسد آن ابلهان M5:1204 که فنا شد عاشق و معشوق نیز هم نه چیزند و هواشان هم نه چیز M5:1205 پاک الهی که عدم بر هم زند مر عدم را بر عدم عاشق کند M5:1206 در دل نه‌دل حسدها سر کند نیست را هست این چنین مضطر کند M5:1207 این زنانی کز همه مشفق‌تراند از حسد دو ضره خود را می‌خورند M5:1208 تا که مردانی که خود سنگین‌دلند از حسد تا در کدامین منزلند M5:1209 گر نکردی شرع افسونی لطیف بر دریدی هر کسی جسم حریف M5:1210 شرع بهر دفع شر رایی زند دیو را در شیشهٔ حجت کند M5:1211 از گواه و از یمین و از نکول تا به شیشه در رود دیو فضول M5:1212 مثل میزانی که خشنودی دو ضد جمع می‌آید یقین در هزل و جد M5:1213 شرع چون کیله و ترازو دان یقین که بدو خصمان رهند از جنگ و کین M5:1214 گر ترازو نبود آن خصم از جدال کی رهد از وهم حیف و احتیال M5:1215 پس درین مردار زشت بی‌وفا این همه رشکست و خصمست و جفا M5:1216 پس در آن اقبال و دولت چون بود چون شود جنی و انسی در حسد M5:1217 آن شیاطین خود حسود کهنه‌اند یک زمان از ره‌زنی خالی نه‌اند M5:1218 وآن بنی آدم که عصیان کشته‌اند از حسودی نیز شیطان گشته‌اند M5:1219 از نبی برخوان که شیطانان انس گشته‌اند از مسخ حق با دیو جنس M5:1220 دیو چون عاجز شود در افتتان استعانت جوید او زین انسیان M5:1221 که شما یارید با ما یاریی جانب مایید جانب داریی M5:1222 گر کسی را ره زنند اندر جهان هر دو گون شیطان بر آید شادمان M5:1223 ور کسی جان برد و شد در دین بلند نوحه می‌دارند آن دو رشک‌مند M5:1224 هر دو می‌خایند دندان حسد بر کسی که داد ادیب او را خرد ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai