Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام  بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم
(d5-sh57, daftar 5, 6 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:1264
    آن یکی پرسید از مفتی به راز
    گر کسی گرید به نوحه در نماز

  M5:1265
    آن نماز او عجب باطل شود
    یا نمازش جایز و کامل بود

  M5:1266
    گفت آب دیده نامش بهر چیست
    بنگری تا که چه دید او و گریست

  M5:1267
    آب دیده تا چه دید او از نهان
    تا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان

  M5:1268
    آن جهان گر دیده است آن پُر نیاز
    رونقی یابد ز نوحه آن نماز

  M5:1269
    ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوک
    ریسمان بسکست و هم بشکست دوک

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai