Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند
(d5-sh66, daftar 5, 12 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:1607
    قوم یونس را چو پیدا شد بلا
    ابر پر آتش جدا شد از سما

  M5:1608
    برق می‌انداخت می‌سوزید سنگ
    ابر می‌غرید رخ می‌ریخت رنگ

  M5:1609
    جملگان بر بامها بودند شب
    که پدید آمد ز بالا آن کرب

  M5:1610
    جملگان از بامها زیر آمدند
    سر برهنه جانب صحرا شدند

  M5:1611
    مادران بچگان برون انداختند
    تا همه ناله و نفیر افراختند

  M5:1612
    از نماز شام تا وقت سحر
    خاک می‌کردند بر سر آن نفر

  M5:1613
    جملگی آوازها بگرفته شد
    رحم آمد بر سر آن قوم لد

  M5:1614
    بعد نومیدی و آه ناشکفت
    اندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت

  M5:1615
    قصهٔ یونس درازست و عریض
    وقت خاکست و حدیث مستفیض

  M5:1616
    چون تضرع را بر حق قدرهاست
    وآن بها که آنجاست زاری را کجاست

  M5:1617
    هین امید اکنون میان را چست بند
    خیز ای گرینده و دایم بخند

  M5:1618
    که برابر می‌نهد شاه مجید
    اشک را در فضل با خون شهید

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai