Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۱ - آمدن آن امیر نمام با سرهنگان نیم‌شب بگشادن آن حجرهٔ ایاز و پوستین و چارق دیدن آویخته و گمان بردن کی آن مکرست و روپوش و خانه را حفره کردن بهر گوشه‌ای کی گمان آمد چاه کنان  آوردن و دیوارها را سوراخ کردن و  چیزی نایافتن و خجل و نومید  شدن چنانک بدگمانان و خیال‌اندیشان در کار انبیا و اولیا کی  می‌گفتند کی ساحرند و خویشتن ساخته‌اند و تصدر می‌جویند بعد  از تفحص خجل شوند و سود ندارد
(d5-sh81, daftar 5, 29 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:2049
    آن امینان بر در حجره شدند
    طالب گنج و زر و خمره بدند

  M5:2050
    قفل را برمی‌گشادند از هوس
    با دو صد فرهنگ و دانش چند کس

  M5:2051
    زانک قفل صعب و پر پیچیده بود
    از میان قفلها بگزیده بود

  M5:2052
    نه ز بخل سیم و مال و زر خام
    از برای کتم آن سر از عوام

  M5:2053
    که گروهی بر خیال بد تنند
    قوم دیگر نام سالوسم کنند

  M5:2054
    پیش با همت بود اسرار جان
    از خسان محفوظ‌تر از لعل کان

  M5:2055
    زر به از جانست پیش ابلهان
    زر نثار جان بود نزد شهان

  M5:2056
    حرص تازد بیهده سوی سراب
    عقل گوید نیک بین که آن نیست آب

  M5:2057
    حرص غالب بود و زر چون جان شده
    نعرهٔ عقل آن زمان پنهان شده

  M5:2058
    گشته صدتو حرص و غوغاهای او
    گشته پنهان حکمت و ایمای او

  M5:2059
    تا که در چاه غرور اندر فتد
    آنگه از حکمت ملامت بشنود

  M5:2060
    چون ز بند دام باد او شکست
    نفس لوامه برو یابید دست

  M5:2061
    تا به دیوار بلا ناید سرش
    نشنود پند دل آن گوش کرش

  M5:2062
    کودکان را حرص گوزینه و شکر
    از نصیحتها کند دو گوش کر

  M5:2063
    چونک درد دنبلش آغاز شد
    در نصیحت هر دو گوشش باز شد

  M5:2064
    حجره را با حرص و صدگونه هوس
    باز کردند آن زمان آن چند کس

  M5:2065
    اندر افتادند از در ز ازدحام
    هم‌چو اندر دوغ گندیده هوام

  M5:2066
    عاشقانه در فتد با کر و فر
    خورد امکان نی و بسته هر دو پر

  M5:2067
    بنگریدند از یسار و از یمین
    چارقی بدریده بود و پوستین

  M5:2068
    باز گفتند این مکان بی‌نوش نیست
    چارق اینجا جز پی روپوش نیست

  M5:2069
    هین بیاور سیخهای تیز را
    امتحان کن حفره و کاریز را

  M5:2070
    هر طرف کندند و جستند آن فریق
    حفره‌ها کردند و گوهای عمیق

  M5:2071
    حفره‌هاشان بانگ می‌داد آن زمان
    کنده‌های خالییم ای کندگان

  M5:2072
    زان سگالش شرم هم می‌داشتند
    کنده‌ها را باز می‌انباشتند

  M5:2073
    بی‌عدد لا حول در هر سینه‌ای
    مانده مرغ حرصشان بی‌چینه‌ای

  M5:2074
    زان ضلالتهای یاوه‌تازشان
    حفرهٔ دیوار و در غمازشان

  M5:2075
    ممکن اندای آن دیوار نی
    با ایاز امکان هیچ انکار نی

  M5:2076
    گر خداع بی‌گناهی می‌دهند
    حایط و عرصه گواهی می‌دهند

  M5:2077
    باز می‌گشتند سوی شهریار
    پر ز گرد و روی زرد و شرمسار

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai