Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۱ - رسیدن آن شخص به مصر و شب بیرون آمدن به کوی از بهر شبکوکی و گدایی و گرفتن عسس او را و مراد او حاصل شدن از عسس بعد از خوردن زخم بسیار و عَسی أَنْ تَکْرَهوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ و قوله  تعالی سَیَجْعَلُ اللهُ بَعْدَ عُسْرٍ یُسْراً و قوله علیه‌السلام اشتدّی ازمّة  تنفرجی و جمیع القرآن و الکتب المنزلة فی تقریر هذا
(d6-sh121, daftar 6, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:4252
    ناگهانی خود عسس او را گرفت
    مشت و چوبش زد ز صفرا  ناشکفت

  M6:4253
    اتفاقا اندر آن شب‌های تار
    دیده بُد مردم ز شب‌دزدان ضرار

  M6:4254
    بود شب‌های مخوف و منتحس
    پس به جد می‌جست دزدان را عسس

  M6:4255
    تا خلیفه گفت که ببرید دست
    هر که شب گردد وگر خویشِ منست

  M6:4256
    بر عسس کرده ملک تهدید و بیم
    که چرا باشید بر دزدان رحیم

  M6:4257
    عشوه‌شان را از چه رو باور کنید
    یا چرا زیشان قبول زر کنید

  M6:4258
    رحم بر دزدان و هر منحوس‌دست
    بر ضعیفان ضربت و بی‌رحمیَست

  M6:4259
    هین ز رنج خاص مَسکل ز انتقام
    رنج او کم بین ، ببین تو رنج عام

  M6:4260
    اصبع ملدوغ بُر ، در دفع شر
    در تعدی و هلاک تن نگر

  M6:4261
    اتفاقا اندر آن ایام دزد
    گشته بود انبوه پخته و خام دزد

  M6:4262
    در چنین وقتش بدید و سخت زد
    چوب‌ها و زخمهای بی‌عدد

  M6:4263
    نعره و فریاد زان درویش خاست
    که مزن تا من بگویم حال راست

  M6:4264
    گفت اینک دادمت مهلت بگو
    تا به شب چون آمدی بیرون به کو

  M6:4265
    تو نه‌ای زینجا غریب و منکری
    راستی گو تا به چه مکر اندری

  M6:4266
    اهل دیوان بر عسس طعنه زدند
    که چرا دزدان کنون انبُه شدند

  M6:4267
    انبهی از تست و از امثال تست
    وا نما یاران زشتت را نخست

  M6:4268
    ورنه کین جمله را از تو کشم
    تا شود آمن زر هر محتشم

  M6:4269
    گفت او از بعد سوگندان پر
    که نیم من خانه‌سوز و کیسه‌بر

  M6:4270
    من نه مرد دزدی و بیدادیم
    من غریب مصرم و بغدادیم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai