Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست
(d6-sh32, daftar 6, 7 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:1111
    چون شنیدی بعضی اوصاف بلال
    بشنو اکنون قصهٔ ضعف هلال

  M6:1112
    از بلال او بیش بود اندر روش
    خوی بد را بیش کرده بد کشش

  M6:1113
    نه چو تو پس‌رو که هر دم پس‌تری
    سوی سنگی می‌روی از گوهری

  M6:1114
    آن‌چنان کان خواجه را مهمان رسید
    خواجه از ایام و سالش بر رسید

  M6:1115
    گفت عمرت چند سالست ای پسر
    بازگو و در مدزد و بر شمر

  M6:1116
    گفت هجده هفده یا خود شانزده
    یا که پانزده ای برادرخوانده

  M6:1117
    گفت واپس واپس ای خیره سرت
    باز می‌رو تا بکس مادرت

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai