Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۷ - مبالغه کردن موش در لابه و زاری و وصلت جستن از چغز آبی
(d6-sh87, daftar 6, 29 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:2685
    گفت کای یار عزیز مهرکار
    من ندارم بی‌رخت یک‌دم قرار

  M6:2686
    روز نور و مکسب و تابم توی
    شب قرار و سلوت و خوابم توی

  M6:2687
    از مروت باشد ار شادم کنی
    وقت و بی‌وقت از کرم یادم کنی

  M6:2688
    در شبان‌روزی وظیفهٔ چاشتگاه
    راتبه کردی وصال ای نیک‌خواه

  M6:2689
    من بدین یک‌بار قانع نیستم
    در هوایت طرفه انسانیستم

  M6:2690
    پانصد استسقاستم اندر جگر
    با هر استسقا قرین جوع البقر

  M6:2691
    بی‌نیازی از غم من ای امیر
    ده زکات جاه و بنگر در فقیر

  M6:2692
    این فقیر بی‌ادب نا درخورست
    لیک لطف عام تو زان برترست

  M6:2693
    می‌نجوید لطف عام تو سند
    آفتابی بر حدثها می‌زند

  M6:2694
    نور او را زان زیانی نابده
    وان حدث از خشکیی هیزم شده

  M6:2695
    تا حدث در گلخنی شد نور یافت
    در در و دیوار حمامی بتافت

  M6:2696
    بود آلایش شد آرایش کنون
    چون برو بر خواند خورشید آن فسون

  M6:2697
    شمس هم معدهٔ زمین را گرم کرد
    تا زمین باقی حدثها را بخورد

  M6:2698
    جزو خاکی گشت و رست از وی نبات
    هکذا یمحو الاله السیئات

  M6:2699
    با حدث که بترینست این کند
    کش نبات و نرگس و نسرین کند

  M6:2700
    تا به نسرین مناسک در وفا
    حق چه بخشد در جزا و در عطا

  M6:2701
    چون خبیثان را چنین خلعت دهد
    طیبین را تا چه بخشد در رصد

  M6:2702
    آن دهد حقشان که لا عین رات
    که نگنجد در زبان و در لغت

  M6:2703
    ما کییم این را بیا ای یار من
    روز من روشن کن از خلق حسن

  M6:2704
    منگر اندر زشتی و مکروهیم
    که ز پر زهری چو مار کوهیم

  M6:2705
    ای که من زشت و خصالم جمله زشت
    چون شوم گل چون مرا او خار کشت

  M6:2706
    نوبهار حسن گل ده خار را
    زینت طاووس ده این مار را

  M6:2707
    در کمال زشتیم من منتهی
    لطف تو در فضل و در فن منتهی

  M6:2708
    حاجت این منتهی زان منتهی
    تو بر آر ای حسرت سرو سهی

  M6:2709
    چون بمیرم فضل تو خواهد گریست
    از کرم گرچه ز حاجت او بریست

  M6:2710
    بر سر گورم بسی خواهد نشست
    خواهد از چشم لطیفش اشک جست

  M6:2711
    نوحه خواهد کرد بر محرومیم
    چشم خواهد بست از مظلومیم

  M6:2712
    اندکی زان لطفها اکنون بکن
    حلقه‌ای در گوش من کن زان سخن

  M6:2713
    آنک خواهی گفت تو با خاک من
    برفشان بر مدرک غمناک من

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai