Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۹۵ - رجوع کردن به حکایت آن شخص وام کرده و آمدن او به امید عنایت آن محتسب سوی تبریز
(d6-sh95, daftar 6, 18 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:3104
    آن غریب ممتحن از بیم وام
    در ره آمد سوی آن دارالسلام

  M6:3105
    شد سوی تبریز و کوی گلستان
    خفته اومیدش فراز گل ستان

  M6:3106
    زد ز دارالملک تبریز سنی
    بر امیدش روشنی بر روشنی

  M6:3107
    جانش خندان شد از آن روضهٔ رجال
    از نسیم یوسف و مصر وصال

  M6:3108
    گفت یا حادی انخ لی ناقتی
    جاء اسعادی و طارت فاقتی

  M6:3109
    ابرکی یا ناقتی طاب الامور
    ان تبریزا مناخات الصدور

  M6:3110
    اسرحی یا ناقتی حول الریاض
    ان تبریزا لنا نعم المفاض

  M6:3111
    ساربانا بار بگشا ز اشتران
    شهر تبریزست و کوی گلستان

  M6:3112
    فر فردوسیست این پالیز را
    شعشعهٔ عرشیست این تبریز را

  M6:3113
    هر زمانی نور روح‌انگیز جان
    از فراز عرش بر تبریزیان

  M6:3114
    چون وثاق محتسب جست آن غریب
    خلق گفتندش که بگذشت آن حبیب

  M6:3115
    او پریر از دار دنیا نقل کرد
    مرد و زن از واقعهٔ او روی‌زرد

  M6:3116
    رفت آن طاوس عرشی سوی عرش
    چون رسید از هاتفانش بوی عرش

  M6:3117
    سایه‌اش گرچه پناه خلق بود
    در نوردید آفتابش زود زود

  M6:3118
    راند او کشتی ازین ساحل پریر
    گشته بود آن خواجه زین غم‌خانه سیر

  M6:3119
    نعره‌ای زد مرد و بیهوش اوفتاد
    گوییا او نیز در پی جان بداد

  M6:3120
    پس گلاب و آب بر رویش زدند
    همرهان بر حالتش گریان شدند

  M6:3121
    تا به شب بی‌خویش بود و بعد از آن
    نیم مرده بازگشت از غیب جان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai