Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرة (d1-sh122, daftar 1, 27 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M1:2490 چون حکیمک اعتقادی کرده است کآسمان بیضه زمین چون زرده است M1:2491 گفت سایل چون بماند این خاکدان در میان این محیط آسمان M1:2492 همچو قندیلی معلق در هوا نه باسفل می‌رود نه بر علا M1:2493 آن حکیمش گفت کز جذب سما از جهات شش بماند اندر هوا M1:2494 چون ز مغناطیس قبهٔ ریخته درمیان ماند آهنی آویخته M1:2495 آن دگر گفت آسمان با صفا کی کشد در خود زمین تیره را M1:2496 بلک دفعش می‌کند از شش جهات زان بماند اندر میان عاصفات M1:2497 پس ز دفع خاطر اهل کمال جان فرعونان بماند اندر ضلال M1:2498 پس ز دفع این جهان و آن جهان مانده‌اند این بی‌رهان بی این و آن M1:2499 سر کشی از بندگان ذوالجلال دان که دارند از وجود تو ملال M1:2500 کهربا دارند چون پیدا کنند کاه هستی ترا شیدا کنند M1:2501 کهربای خویش چون پنهان کنند زود تسلیم ترا طغیان کنند M1:2502 آنچنان که مرتبهٔ حیوانیست کو اسیر و سغبهٔ انسانیست M1:2503 مرتبهٔ انسان به دست اولیا سغبه چون حیوان شناسش ای کیا M1:2504 بندهٔ خود خواند احمد در رشاد جمله عالم را بخوان قل یا عباد M1:2505 عقل تو همچون شتربان تو شتر می‌کشاند هر طرف در حکم مر M1:2506 عقل عقلند اولیا و عقلها بر مثال اشتران تا انتها M1:2507 اندریشان بنگر آخر ز اعتبار یک قلاووزست جان صد هزار M1:2508 چه قلاووز و چه اشتربان بیاب دیده‌ای کان دیده بیند آفتاب M1:2509 یک جهان در شب بمانده میخ‌دوز منتظر موقوف خورشیدست و روز M1:2510 اینت خورشیدی نهان در ذره‌ای شیر نر در پوستین بره‌ای M1:2511 اینت دریایی نهان در زیر کاه پا برین که هین منه با اشتباه M1:2512 اشتباهی و گمانی را درون رحمت حقست بهر رهنمون M1:2513 هر پیمبر فرد آمد در جهان فرد بود آن رهنمایش در نهان M1:2514 عالم کبری به قدرت سحر کرد کرد خود را در کهین نقشی نورد M1:2515 ابلهانش فرد دیدند و ضعیف کی ضعیفست آن که با شَه شُد حریف M1:2516 ابلهان گفتند مردی بیش نیست وای آنکو عاقبت‌اندیش نیست ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai