Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۶ - تهدید کردن نوح علیه‌السلام مر قوم را کی با من مپیچید کی من روپوشم با خدای می‌پیچید در میان این بحقیقت ای مخذولان
(d1-sh146, daftar 1, 26 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:3132
    گفت نوح ای سرکشانْ من، من نیم
    من ز جان مُردم به جانان می‌زیم

  M1:3133
    چون بمُردم از حواسِ بوالبشر
    حق مرا شد سمع و ادراک و بصر

  M1:3134
    چونکِ من، من نیستم این دَم ز هوست
    پیش این دَم هرکه دَم زد کافر اوست

  M1:3135
    هست اندر نقش این روباه شیر
    سوی این روبه نشاید شد دلیر

  M1:3136
    گر ز روی صورتش می‌نگروی
    غره شیران ازو می‌نشنوی؟

  M1:3137
    گر نبودی نوح را از حق یَدی
    پس جهانی را چرا بر هم زدی؟

  M1:3138
    صد هزاران شیر بود او در تنی
    او چو آتش بود و عالم خرمنی

  M1:3139
    چونک خرمن پاس عشر او نداشت
    او چنان شعله بر آن خرمن گماشت

  M1:3140
    هر که او در پیش این شیر نهان
    بی‌ادب چون گرگ بگشاید دهان

  M1:3141
    همچو گرگ آن شیر بر دراندش
    فانتقمنا منهم بر خواندش

  M1:3142
    زخم یابد همچو گرگ از دست شیر
    پیشِ شیرْ ابله بُوَد کو شد دلیر

  M1:3143
    کاشکی آن زخم بر تن آمدی
    تا بُدی کایمان و دل سالم بُدی

  M1:3144
    قوَتم بگسست چون اینجا رسید
    چون توانم کرد این سِر را پدید

  M1:3145
    همچو آن روبه کمِ اشکم کنید
    پیش او روباه‌ بازی کم کنید

  M1:3146
    جمله ما و من به پیش او نهید
    مُلکْ مُلکِ اوست مُلک او را دهید

  M1:3147
    چون فقیر آیید اندر راه راست
    شیر و صیدِ شیر خود آن شماست

  M1:3148
    زانک او پاکست و سبحان وصف اوست
    بی نیازست او ز نغز و مغز و پوست

  M1:3149
    هر شکار و هر کراماتی که هست
    از برای بندگان آن شهست

  M1:3150
    نیست شه را طمع بهر خلق ساخت
    این همه دولت خنک آنکو شناخت

  M1:3151
    آنک دولت آفرید و دو سرا
    ملک و دولتها چه کار آید ورا

  M1:3152
    پیش سبحان پس نگه دارید دل
    تا نگردید از گمان بد خجل

  M1:3153
    کو ببیند سِر و فکر و جست و جو
    همچو اندر شیرِ خالص تارِ مو

  M1:3154
    آنک او بی نقش ساده‌سینه شد
    نقشهای غیب را آیینه شد

  M1:3155
    سِر ما را بی‌گمان موقن شود
    زان که مؤمن آینهٔ مؤمن بود

  M1:3156
    چون زند او نقد ما را بر محک
    پس یقین را باز داند او ز شک

  M1:3157
    چون شود جانش محکِ نقدها
    پس ببیند قلب را و قلب را

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai