Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۶۳ - آتش افتادن در شهر به ایام عمر رضی الله عنه
(d1-sh163, daftar 1, 14 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:3716
    آتشی افتاد در عهد عمر
    همچو چوب خشک می‌خورد او حجر

  M1:3717
    در فتاد اندر بنا و خانه‌ها
    تا زد اندر پر مرغ و لانه‌ها

  M1:3718
    نیم شهر از شعله‌ها آتش گرفت
    آب می‌ترسید از آن و می‌شکفت

  M1:3719
    مشکهای آب و سرکه می‌زدند
    بر سر آتش کسان هوشمند

  M1:3720
    آتش از استیزه افزون می‌شدی
    می‌رسید او را مدد از بی حدی

  M1:3721
    خلق آمد جانب عمر شتاب
    کآتش ما می‌نمیرد هیچ از آب

  M1:3722
    گفت آن آتش ز آیات خداست
    شعله‌ای از آتش بخل شماست

  M1:3723
    آب و سرکه چیست نان قسمت کنید
    بخل بگذارید اگر آل منید

  M1:3724
    خلق گفتندش که در بگشوده‌ایم
    ما سخی و اهل فتوت بوده‌ایم

  M1:3725
    گفت نان در رسم و عادت داده‌اید
    دست از بهر خدا نگشاده‌اید

  M1:3726
    بهر فخر و بهر بوش و بهر ناز
    نه از برای ترس و تقوی و نیاز

  M1:3727
    مال تخمست و به هر شوره منه
    تیغ را در دست هر ره‌زن مده

  M1:3728
    اهل دین را باز دان از اهل کین
    همنشین حق بجو با او نشین

  M1:3729
    هر کسی بر قوم خود ایثار کرد
    کاغَه پندارد که او خود کار کرد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai