Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را
(d1-sh3, daftar 1, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:55
    شه چو عجز آن حکیمان را بدید
    پابرهنه جانب مسجد دوید

  M1:56
    رفت در مسجد سوی محراب شد
    سجده‌گاه از اشکِ شه پُر آب شد

  M1:57
    چون به خویش آمد ز غَرقاب فنا
    خوش زبان بگشاد در مدح و دعا

  M1:58
    کای کمینه بخشِشَت مُلک جهان
    من چه گویم چون تو می‌دانی نهان

  M1:59
    ای همیشه حاجت ما را پناه
    بار دیگر ما غلط کردیم راه

  M1:60
    لیک گفتی گرچه می‌دانم سِرَت
    زود هم پیدا کُنَش بر ظاهرت

  M1:61
    چون برآورد از میانِ جان خروش
    اندر آمد بحرِ بخشایش به جوش

  M1:62
    در میان گریه خوابش دَر رُبود
    دید در خواب او که پیری رو نمود

  M1:63
    گفت ای شه مژده، حاجاتت رواست
    گر غریبی آیدت فردا، ز ماست

  M1:64
    چونکه آید او حکیمی حاذقست
    صادقش دان کو امین و صادقست

  M1:65
    در علاجَش سِحرِ مطلق را ببین
    در مزاجش قدرتِ حق را ببین

  M1:66
    چون رسید آن وعده‌گاه و روز شد
    آفتاب از شرق اخترسوز شد

  M1:67
    بود اندر منظره شه مُنتظر
    تا ببیند آنچه بنمودند سِر

  M1:68
    دید شخصی کاملی پُر مایه‌ای
    آفتابی درمیانِ سایه‌ای

  M1:69
    می‌رسید از دور مانند هلال
    نیست بود و هست بر شکلِ خیال

  M1:70
    نیست‌وش باشد خیال اندر روان
    تو جهانی بر خیالی بین روان

  M1:71
    بر خیالی صلحشان و جنگشان
    وز خیالی فخرشان و ننگشان

  M1:72
    آن خیالاتی که دام اولیاست
    عکسِ مه‌رویانِ بُستانِ خداست

  M1:73
    آن خیالی که شه اندر خواب دید
    در رخ مهمان همی آمد پدید

  M1:74
    شه به جای حاجبان فا‌ پیش رفت
    پیش آن مهمانِ غیبِ خویش رفت

  M1:75
    هر دو بحری‌ آشنا آموخته
    هر دو جان بی‌دوختن بر‌دوخته

  M1:76
    گفت معشوقم تو بودستی نه آن
    لیک کار از کار خیزد در جهان

  M1:77
    ای مرا تو مصطفی من چو عُمَر
    از برای خدمتت بندم کمر

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai