Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۸ - به سخن آمدن طفل درمیان آتش و تحریض کردن خلق را در افتادن بآتش
(d1-sh38, daftar 1, 29 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:789
    یک زنی با طفل آورد آن جهود
    پیش آن بُت، آتش اندر شعله بود

  M1:790
    طفل ازو بستَد در آتش در فکند
    زن بترسید و دل از ایمان بکَند

  M1:791
    خواست تا او سجده آرد پیش بُت
    بانگ زد آن طفل "إنّي لم أمُت"

  M1:792
    اندر آ ای مادر اینجا من خوشم
    گرچه در صورت میانِ آتشم

  M1:793
    چشم‌بندست آتش از بهرِ حجِاب
    رحمتست این سر برآورده ز جیب

  M1:794
    اندر آ مادر ببین برهانِ حق
    تا ببینی عشرتِ خاصانِ حق

  M1:795
    اندر آ و آب بین آتش‌مثال
    از جهانی کآتش است آبش مثال

  M1:796
    اندر آ اسرارِ ابراهیم بین
    کو در آتش یافت سرو و یاسمین

  M1:797
    مرگ می‌دیدم گَهِ زادن ز تو
    سخت خوفم بود افتادن ز تو

  M1:798
    چون بزادم رَستم از زندان تنگ
    در جهانِ خوش‌هوای خوب‌رنگ

  M1:799
    من جهان را چون رَحِم دیدم کنون
    چون درین آتش بدیدم این سکون

  M1:800
    اندرین آتش بدیدم عالمی
    ذرّه ذرّه اندرو عیسِی‌دمی

  M1:801
    نک جهانِ نیست‌شکلِ هست‌ْذات
    و آن جهان هست شکلِ بی‌ثبات

  M1:802
    اندر آ مادر بحقّ مادری
    بین که این آذر ندارد آذری

  M1:803
    اندر آ مادر که اقبال آمدست
    اندر آ مادر مَدِه دولت زِ دست

  M1:804
    قدرتِ آن سگ بدیدی اندر آ
    تا ببینی قدرت و لطفِ خدا

  M1:805
    من ز رحمت می‌کشانم پای تو
    کز طرب خود نیستم پروای تو

  M1:806
    اندر آ و دیگران را هم بخوان
    کاندر آتش شاه بِنهادست خوان

  M1:807
    اندر آیید ای مسلمانان همه
    غیر عَذب، دین عَذابست آن همه

  M1:808
    اندر آیید ای همه پروانه‌وار
    اندرین بهره که دارد صد بهار

  M1:809
    بانگ می‌زد درمیان آن گروه
    پُر همی شد جان خلقان از شکوه

  M1:810
    خلقْ خود را بعد از آن بی‌خویشتن
    می‌فکندند اندر آتش مرد و زن

  M1:811
    بی‌موکّل بی‌کشش از عشقِ دوست
    زانک شیرین کردنِ هر تلخ ازوست

  M1:812
    تا چنان شد کان عوانان خلق را
    منع می‌کردند کآتش در مَیا

  M1:813
    آن یهودی شد سیه‌رو و خجل
    شد پشیمان زین سبب بیماردل

  M1:814
    کاندر ایمان خلق عاشق‌تر شدند
    در فنای جسم صادق‌تر شدند

  M1:815
    مکرِ شیطان هم درو پیچید شُکر
    دیو هم خود را سیه‌رو دید شکر

  M1:816
    آنچ می‌مالید دَر روی کَسان
    جمع شد در چهرهٔ آن ناکس آن

  M1:817
    آنک می‌درّید جامهٔ خلق چُست
    شد دریده آنِ او ایشان درست

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai