Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۹ - کژ ماندن دهان آن مرد کی نام محمّد را صلی‌الله علیه و سلّم بتَسخر خواند
(d1-sh39, daftar 1, 11 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:818
    آن دهان کژ کرد و از تَسخر بخواند
    مر محمّد را دهانش کژ بماند

  M1:819
    باز آمد کای محمّد عفو کن
    ای ترا الطاف و علمِ مِن لَدُن

  M1:820
    من ترا افسوس می‌کردم ز جَهل
    من بُدم افسوس را منسوب و اَهل

  M1:821
    چون خدا خواهد که پردهٔ کس درد
    میلش اندر طعنهٔ پاکان برد

  M1:822
    ور خدا خواهد که پوشد عیبِ کس
    کم زند در عیبِ معیوبان نفس

  M1:823
    چون خدا خواهد که‌مان یاری کند
    میل ما را جانبِ زاری کند

  M1:824
    ای خنک چشمی که آن گریانِ اوست
    وی همایون دل که آن بریان اوست

  M1:825
    آخر هر گریه آخِر خنده‌ایست
    مردِ آخر بین، مبارک بنده‌ایست

  M1:826
    هر کجا آبِ روان سبزه بود
    هر کجا اشکی روان رحمت شود

  M1:827
    باش چون دولابِ نالان چشم‌تَر
    تا ز صحنِ جانت بَر روید خَضَر

  M1:828
    اشک خواهی رحم کن بر اشک‌ْبار
    رحم خواهی بر ضعیفان رحمْ آر

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai