Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۷ - ترجیح نهادن شیر جهد را بر توکّل
(d1-sh47, daftar 1, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:935
    گفت شیر آری ولی ربُّ العباد
    نردبانی پیش پای ما نهاد

  M1:936
    پایه پایه رفت باید سوی بام
    هست جَبری بودن اینجا طمع خام

  M1:937
    پای داری چون کُنی خود را تو لنگ‌‌؟
    دست داری چون کُنی پنهان تو چنگ‌‌؟

  M1:938
    خواجه چون بیلی به دست بنده داد
    بی زبان معلوم شد او را مُراد

  M1:939
    دستِ همچون بیل اشارت‌های اوست
    آخر اندیشی عبارت‌های اوست

  M1:940
    چون اشارت‌هاش را بر جان نهی
    در وفا‌ی آن اشارت جان دهی

  M1:941
    پس اشارت‌های اسرار‌ت دهد
    بار بَر‌دارد ز تو کارت دهد

  M1:942
    حاملی محمول گرداند تو‌را
    قابلی مقبول گرداند تو‌را

  M1:943
    قابل امر ویی قایل شوی
    وصل جویی بعد از آن واصل شوی

  M1:944
    سعیِ شکرِ نعمتش قدرت بود
    جَبر تو انکار آن نعمت بود

  M1:945
    شکرِ قدرت قدرتت افزون کند
    جَبرْ نعمت از کفت بیرون کند

  M1:946
    جَبرِ تو خُفتن بود در ره مخُسپ
    تا نبینی آن در و دَرگه مخُسپ

  M1:947
    هان مخسپ ای کاهلِ بی‌اعتبار
    جز به زیر آن درخت میوه‌دار

  M1:948
    تا که شاخ افشان کند هر لحظه باد
    بر سر خفته بریزد نقل و زاد

  M1:949
    جبر و خفتن در میان ره‌زنان
    مرغ بی‌هنگام کی یابد امان‌‌؟

  M1:950
    ور اشارت‌هاش را بینی زنی
    مرد پنداری و چون بینی زنی

  M1:951
    این قدر عقلی که داری گُم شود
    سَر که عقل از وی بپرّد دُم شود

  M1:952
    زانک بی‌شکری بود شوم و شَنار
    می‌برد بی‌شکر را در قَعرِ نار

  M1:953
    گر توکّل می‌کنی در کار کن
    کشت کن پس تکیه بر جبّار کُن

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai