Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۴ - عذر گفتن خرگوش
(d1-sh64, daftar 1, 24 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:1163
    گفت خرگوش الامان عذریم هست
    گر دهد عفو خداوندیت دست

  M1:1164
    گفت چه عذرْ ای قصورِ ابلهان
    این زمان آیند در پیش شهان

  M1:1165
    مرغِ بی‌وقتی سرت باید بُرید
    عذرِ احمق را نمی‌شاید شنید

  M1:1166
    عذرِ احمق بدتر از جُرمش بود
    عذرِ نادان زهرِ هر دانش بود

  M1:1167
    عذرت ای خرگوشِ از دانش تهی
    من نه خرگوشم که در گوشم نهی

  M1:1168
    گفت ای شه ناکسی را کس شمار
    عذر اِستم دیده‌ای را گوش دار

  M1:1169
    خاص از بهر زَکات جاه خود
    گمرهی را تو مَران از راه خود

  M1:1170
    بحر کو آبی به هر جو می‌دهد
    هر خسی را بر سَر و رو می‌نهد

  M1:1171
    کَم نخواهد گشت دریا زین کرم
    از کرم دریا نگردد بیش و کَم

  M1:1172
    گفت دارم من کرم بر جای او
    جامهٔ هر کس بُرم بالای او

  M1:1173
    گفت بشنو گر نباشم جای لطف
    سر نهادم پیش اژدرهای عُنف

  M1:1174
    من به وقت چاشت در راه آمدم
    با رفیق خود سوی شاه آمدم

  M1:1175
    با من از بهر تو خرگوشی دگر
    جُفت و همره کرده بودند آن نفر

  M1:1176
    شیری اندر راه قصد بنده کرد
    قصدِ هر دو همرهِ آینده کرد

  M1:1177
    گفتمش ما بندهٔ شاهنشهیم
    خواجه‌تاشانِ کِهِ آن درگهیم

  M1:1178
    گفت شاهنشه کی باشد شرم دار
    پیش من تو یاد هر ناکس میار

  M1:1179
    هم ترا و هم شهت را بَردَرم
    گر تو با یارت بگردید از درم

  M1:1180
    گفتمش بگذار تا بارِ دگر
    روی شه بینم برم از تو خبر

  M1:1181
    گفت همره را گِرو نِه پیش من
    ور نه قربانی تو اندر کیش من

  M1:1182
    لابه کردیمش بسی سودی نکرد
    یار من بستد مرا بگذاشت فَرد

  M1:1183
    یارم از زفتی دو چندان بُد که من
    هم به لطف و هم به خوبی هم به تن

  M1:1184
    بعد ازین زان شیر این رَه بسته شد
    حال ما این بود و با تو گفته شد

  M1:1185
    از وظیفه بعد ازین اومید بُر
    حق همی گویم ترا والحقُّ مُرّ

  M1:1186
    گر وظیفه بایدت ره پاک کن
    هین بیا و دفع آن بی‌باک کن

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai