Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۹ - قصهٔ آدم علیه‌السلام و بستن قضا نظر او را از مراعات صریح نهی و ترک تاویل
(d1-sh69, daftar 1, 29 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:1240
    بوالبشر کو علم الاسما بگست
    صد هزاران علمش اندر هر رگست

  M1:1241
    اسم هر چیزی چنان کان چیز هست
    تا به پایان جان او را داد دست

  M1:1242
    هر لقب کو داد آن مبدل نشد
    آنک چستش خواند او کاهل نشد

  M1:1243
    هر که اول مؤمن است اول بدید
    هر که آخر کافر او را شد پدید

  M1:1244
    اسم هر چیزی تو از دانا شنو
    سر رمز علم الاسما شنو

  M1:1245
    اسم هر چیزی بر ما ظاهرش
    اسم هر چیزی بر خالق سرش

  M1:1246
    نزد موسی نام چوبش بد عصا
    نزد خالق بود نامش اژدها

  M1:1247
    بد عمر را نام اینجا بت‌پرست
    لیک مؤمن بود نامش در الست

  M1:1248
    آنک بد نزدیک ما نامش منی
    پیش حق این نقش بد که با منی

  M1:1249
    صورتی بود این منی اندر عدم
    پیش حق موجود نه بیش و نه کم

  M1:1250
    حاصل آن آمد حقیقت نام ما
    پیش حضرت کان بود انجام ما

  M1:1251
    مرد را بر عاقبت نامی نهد
    نی بر آن کو عاریت نامی نهد

  M1:1252
    چشم آدم چون به نور پاک دید
    جان و سرّ نام‌ها گشتش پدید

  M1:1253
    چون مَلَک انوار حق در وی بیافت
    در سجود افتاد و در خدمت شتافت

  M1:1254
    مدح این آدم که نامش می‌برم
    قاصرم گر تا قیامت بشمرم

  M1:1255
    این همه دانست و چون آمد قضا
    دانش یک نهی شد بر وی خطا

  M1:1256
    کای عجب نهی از پی تحریم بود
    یا به تاویلی بد و توهیم بود

  M1:1257
    در دلش تاویل چون ترجیح یافت
    طبع در حیرت سوی گندم شتافت

  M1:1258
    باغبان را خار چون در پای رفت
    دزد فرصت یافت کالا برد تفت

  M1:1259
    چون ز حیرت رست‌، باز آمد به راه
    دید برده دزد رخت از کارگاه

  M1:1260
    ربنا انا ظلمنا گفت و آه
    یعنی آمد ظلمت و گم گشت راه

  M1:1261
    پس قضا ابری بوَد خورشیدپوش
    شیر و اژدرها شود زو همچو موش

  M1:1262
    من اگر دامی نبینم گاه حکم
    من نه تنها جاهلم در راه حکم

  M1:1263
    ای خنک آن کو نکوکاری گرفت
    زور را بگذاشت او‌، زاری گرفت

  M1:1264
    گر قضا پوشد سیه همچون شبت
    هم قضا دستت بگیرد عاقبت

  M1:1265
    گر قضا صد بار قصد جان کند
    هم قضا جانت دهد درمان کند

  M1:1266
    این قضا صد بار اگر راهت زند
    بر فراز چرخ‌، خرگاهت زند

  M1:1267
    از کرم دان این که می‌ترساندت
    تا به مُلک ایمنی بنشاندت

  M1:1268
    این سخن پایان ندارد گشت دیر
    گوش کن تو قصهٔ خرگوش و شیر

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai