Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۷۳ - مژده بردن خرگوش سوی نخچیران کی شیر در چاه فتاد
(d1-sh73, daftar 1, 18 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:1345
    چونک خرگوش از رهایی شاد گشت
    سوی نخچیران دوان شد تا به دشت

  M1:1346
    شیر را چون دید در چَه کُشته، زار
    چرخ می‌زد شادمان تا مرغزار

  M1:1347
    دست می‌زد چون رهید از دستِ مرگ
    سبز و رقصان در هوا چون شاخ و برگ

  M1:1348
    شاخ و برگ از حبسِ خاک آزاد شد
    سَر برآورد و حریف باد شد

  M1:1349
    برگها چون شاخ را بشکافتند
    تا به بالای درخت اشتافتند

  M1:1350
    با زبان شَطّاحِ شُکرِ خدا
    می‌سراید هر بَر و بَرگی جدا

  M1:1351
    که بپرورد اصل ما را ذوالعطا
    تا درخت فَاسْتَغْلَظَ آمد فَاسْتَوی‌

  M1:1352
    جانهای بسته اندر آب و گِل
    چون رهند از آب و گِلها شاددل

  M1:1353
    در هوای عشقِ حق رقصان شوند
    همچو قُرص بَدر بی‌نقصان شوند

  M1:1354
    جسمشان در رقص و جانها خود مپرس
    وانک گِرد جانْ از آنها خود مپرس

  M1:1355
    شیر را خرگوش در زندان نشاند
    ننگ شیری کو ز خرگوشی بماند

  M1:1356
    درچنان ننگی و آنگه این عجب
    فخر دین خواهد که گویندش لقب

  M1:1357
    ای تو شیری در تک این چاهْ فَرد
    نفسْ چون خرگوشْ خونت‌ریخت و خورد

  M1:1358
    نفسِ خرگوشت به صَحرا در چَرا
    تو به قعر این چَه چون و چِرا

  M1:1359
    سوی نخچیران دوید آن شیرگیر
    کأَبْشِرُوا یَا قَوْمُ إِذْ جَاءَ الْبَشِیرُ

  M1:1360
    مژده مژده ای گروه عیش‌ساز
    کان سگِ دوزخ به دوزخ رفت باز

  M1:1361
    مژده مژده کان عدوّ جانها
    کَند قهرِ خالقش دندانها

  M1:1362
    آنک از پنجه بسی سرها بکوفت
    همچو خَس جاروبِ مَرگش هم بروفت

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai