Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۴ - قصهٔ بازرگان کی طوطی محبوس او، او را پیغام داد به طوطیان هندوستان هنگام رفتن به تجارت
(d1-sh84, daftar 1, 28 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:1553
    بود بازرگان و او را طوطیی
    در قفس محبوس زیبا طوطیی

  M1:1554
    چونک بازرگان سفر را ساز کرد
    سوی هندستان شدن آغاز کرد

  M1:1555
    هر غلام و هر کنیزک را ز جود
    گفت بهر تو چه آرم گوی زود

  M1:1556
    هر یکی از وی مرادی خواست کرد
    جمله را وعده بداد آن نیک مرد

  M1:1557
    گفت طوطی را چه خواهی ارمغان
    کارمت از خطهٔ هندوستان

  M1:1558
    گفتش آن طوطی که آنجا طوطیان
    چون ببینی کن ز حال من بیان

  M1:1559
    کان فلان طوطی که مشتاق شماست
    از قضای آسمان در حبس ماست

  M1:1560
    بر شما کرد او سلام و داد خواست
    وز شما چاره و ره ارشاد خواست

  M1:1561
    گفت می‌شاید که من در اشتیاق
    جان دهم اینجا بمیرم در فراق

  M1:1562
    این روا باشد که من در بند سخت
    گه شما بر سبزه گاهی بر درخت

  M1:1563
    این چنین باشد وفای دوستان
    من درین حبس و شما در گلستان

  M1:1564
    یاد آرید ای مهان زین مرغِ زار
    یک صبوحی در میان مرغزار

  M1:1565
    یاد یاران یار را میمون بود
    خاصه کان لیلی و این مجنون بود

  M1:1566
    ای حریفانِ بت موزون خود
    من قدحها می‌خورم پر خون خود

  M1:1567
    یک قدح می‌ نوش کن بر یاد من
    گر نمی‌خواهی که بدهی داد من

  M1:1568
    یا به یاد این فتادهٔ خاک‌بیز
    چونک خوردی جرعه‌ای بر خاک ریز

  M1:1569
    ای عجب آن عهد و آن سوگند کو
    وعده‌های آن لب چون قند کو

  M1:1570
    گر فراق بنده از بدبندگی‌ست
    چون تو با بد، بد کنی پس فرق چیست؟

  M1:1571
    ای بدی که تو کنی در خشم و جنگ
    با طرب‌تر از سماع و بانگ چنگ

  M1:1572
    ای جفای تو ز دولت خوب‌تر
    و انتقام تو ز جان محبوب‌تر

  M1:1573
    نار تو اینست نورت چون بود
    ماتم این، تا خود که سورت چون بود

  M1:1574
    از حلاوتها که دارد جور تو
    وز لطافت کس نیابد غور تو

  M1:1575
    نالم و ترسم که او باور کند
    وز کرم آن جور را کمتر کند

  M1:1576
    عاشقم بر قهر و بر لطفش بجد
    بوالعجب من عاشق این هر دو ضد

  M1:1577
    والله ار زین خار در بستان شوم
    همچو بلبل زین سبب نالان شوم

  M1:1578
    این عجب بلبل که بگشاید دهان
    تا خورد او خار را با گلستان

  M1:1579
    این چه بلبل این نهنگ آتشیست
    جمله ناخوشها ز عشق او را خوشیست

  M1:1580
    عاشق کلست و خود کلست او
    عاشق خویشست و عشق خویش‌جو

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai