Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۰ - جستن آن درخت کی هر که میوهٔ  آن درخت خورد نمیرد
(d2-sh110, daftar 2, 18 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:3650
    گفت دانایی برای داستان
    که درختی هست در هندوستان

  M2:3651
    هر کسی کز میوهٔ او خورد و بُرد
    نی شود او پیر نی هرگز بمرد

  M2:3652
    پادشاهی این شنید از صادقی
    بر درخت و میوه‌اش شد عاشقی

  M2:3653
    قاصدی دانا ز دیوان ادب
    سوی هندوستان روان کرد از طلب

  M2:3654
    سالها می‌گشت آن قاصد ازو
    گرد هندوستان برای جست و جو

  M2:3655
    شهر شهر از بهر این مطلوب گشت
    نی جزیره ماند و نی کوه و نی دشت

  M2:3656
    هر که را پرسید کردش ریش‌خند
    کین کی جوید جز مگر مجنونِ بَند

  M2:3657
    بس کسان صفعش زدند اندر مزاح
    بس کسان گفتند ای صاحب‌فلاح

  M2:3658
    جست و جوی چون تو زیرک سینه‌صاف
    کی تهی باشد کجا باشد گزاف

  M2:3659
    وین مراعاتش یکی صفع دگر
    وین ز صفع آشکارا سخت‌تر

  M2:3660
    می‌ستودندش به تسخر کای بزرگ
    در فلان اقلیمِ بس هول و سترگ

  M2:3661
    در فلان بیشه درختی هست سبز
    بس بلند و پهن و هر شاخیش گبز

  M2:3662
    قاصد شه بسته در جستن کمر
    می‌شنید از هر کسی نوعی خبر

  M2:3663
    بس سیاحت کرد آنجا سالها
    می‌فرستادش شهنشه مالها

  M2:3664
    چون بسی دید اندر آن غربت تعب
    عاجز آمد آخر الامر از طلب

  M2:3665
    هیچ از مقصود اثر پیدا نشد
    زان غرض غیر خبر پیدا نشد

  M2:3666
    رشتهٔ اومید او بگسسته شد
    جستهٔ او عاقبت ناجسته شد

  M2:3667
    کرد عزم بازگشتن سوی شاه
    اشک می‌بارید و می‌بُرید راه

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai