Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۹ - رجوع به حکایت ذاالنون رحمة الله علیه
(d2-sh29, daftar 2, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:1448
    چون رسیدند آن نفر نزدیک او
    بانگ بر زد هی کیانید اتقو

  M2:1449
    با ادب گفتند ما از دوستان
    بهر پرسش آمدیم اینجا بجان

  M2:1450
    چونی ای دریای عقل ذو فنون
    این چه بهتانست بر عقلت جنون

  M2:1451
    دود گلخن کی رسد در آفتاب
    چون شود عنقا شکسته از غراب

  M2:1452
    وا مگیر از ما بیان کن این سخن
    ما محبانیم با ما این مکن

  M2:1453
    مر محبان را نشاید دور کرد
    یا بروپوش و دغل مغرور کرد

  M2:1454
    راز را اندر میان آور شها
    رو مکن در ابر پنهانی مها

  M2:1455
    ما محب و صادق و دل خسته‌ایم
    در دو عالم دل به تو در بسته‌ایم

  M2:1456
    فحش آغازید و دشنام از گزاف
    گفت او دیوانگانه زی و قاف

  M2:1457
    بر جهید و سنگ پران کرد و چوب
    جملگی بگریختند از بیم کوب

  M2:1458
    قهقهه خندید و جنبانید سر
    گفت باد ریش این یاران نگر

  M2:1459
    دوستان بین کو نشان دوستان
    دوستان را رنج باشد همچو جان

  M2:1460
    کی کران گیرد ز رنج دوست دوست
    رنج مغز و دوستی آن را چو پوست

  M2:1461
    نی نشان دوستی شد سرخوشی
    در بلا و آفت و محنت‌کشی

  M2:1462
    دوست همچون زر بلا چون آتشست
    زر خالص در دل آتش خوشست

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai