Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۱ - گفتن نابینای سایل کی دو کوری دارم
(d2-sh41, daftar 2, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:1992
    بود کوری کو همی‌گفت الامان
    من دو کوری دارم ای اهل زمان

  M2:1993
    پس دوباره رحمتم آرید هان
    چون دو کوری دارم و من در میان

  M2:1994
    گفت یک کوریت می‌بینیم ما
    آن دگر کوری چه باشد وا نما

  M2:1995
    گفت زشت‌آوازم و ناخوش نوا
    زشت‌آوازی و کوری شد دوتا

  M2:1996
    بانگ زشتم مایهٔ غم می‌شود
    مهر خلق از بانگ من کم می‌شود

  M2:1997
    زشت آوازم بهر جا که رود
    مایهٔ خشم و غم و کین می‌شود

  M2:1998
    بر دو کوری رحم را دوتا کنید
    این چنین ناگنج را گنجا کنید

  M2:1999
    زشتی آواز کم شد زین گله
    خلق شد بر وی برحمت یک‌دله

  M2:2000
    کرد نیکو چون بگفت او راز را
    لطف آواز دلش آواز را

  M2:2001
    وانک آواز دلش هم بد بود
    آن سه کوری دوری سرمد بود

  M2:2002
    لیک وهابان که بی علت دهند
    بوک دستی بر سر زشتش نهند

  M2:2003
    چونک آوازش خوش و مظلوم شد
    زو دل سنگین‌دلان چون موم شد

  M2:2004
    نالهٔ کافر چو زشتست و شهیق
    زان نمی‌گردد اجابت را رفیق

  M2:2005
    اخسؤا بر زشت آواز آمدست
    کو ز خون خلق چون سگ بود مست

  M2:2006
    چونک نالهٔ خرس رحمت‌کش بود
    ناله‌ات نبود چنین ناخوش بود

  M2:2007
    دان که با یوسف تو گرگی کرده‌ای
    یا ز خون بی گناهی خورده‌ای

  M2:2008
    توبه کن وز خورده استفراغ کن
    ور جراحت کهنه شد رو داغ کن

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai