Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۹ - باز تقریر ابلیس تلبیس خود را
(d2-sh69, daftar 2, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:2719
    گفت هر مردی که باشد بد گمان
    نشنود او راست را با صد نشان

  M2:2720
    هر درونی که خیال‌اندیش شد
    چون دلیل آری خیالش بیش شد

  M2:2721
    چون سخن در وی رود علت شود
    تیغ غازی دزد را آلت شود

  M2:2722
    پس جواب او سکوت است و سکون
    هست با ابله سخن گفتن جنون

  M2:2723
    تو ز من با حق چه نالی ای سلیم؟
    تو بنال از شر آن نفس لئیم

  M2:2724
    تو خوری حلوا تو را دنبل شود
    تب بگیرد طبع تو مختل شود

  M2:2725
    بی‌گنه لعنت کنی ابلیس را
    چون نبینی از خود آن تلبیس را

  M2:2726
    نیست از ابلیس، از تست ای غوی
    که چو روبه سوی دنبه می‌روی

  M2:2727
    چونک در سبزه ببینی دنبه‌ها
    دام باشد، این ندانی تو چرا؟

  M2:2728
    زان ندانی کت ز دانش دور کرد
    میل دنبه چشم و عقلت کور کرد

  M2:2729
    حبک الاشیاء یعمیک یصم
    نفسک السودا جنت لا تختصم

  M2:2730
    تو گنه بر من منه کژ کژ مبین
    من ز بد بیزارم و از حرص و کین

  M2:2731
    من بدی کردم پشیمانم هنوز
    انتظارم تا دیَم گردد تموز

  M2:2732
    متهم گشتم میان خلق من
    فعل خود بر من نهد هر مرد و زن

  M2:2733
    گرگ بیچاره اگرچه گُرْسِنه‌ست
    متهم باشد که او در طَنْطَنه‌ست

  M2:2734
    از ضعیفی چون نتواند راه رفت
    خلق گوید تُخَمه‌ست از لوت زفت

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai