Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۹۳ - کرامات ابراهیم ادهم قدس الله سره بر لب دریا
(d2-sh93, daftar 2, 30 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:3215
    هم ز ابراهیم ادهم آمدست
    کو ز راهی بر لب دریا نشست

  M2:3216
    دلق خود می‌دوخت آن سلطان جان
    یک امیری آمد آنجا ناگهان

  M2:3217
    آن امیر از بندگان شیخ بود
    شیخ را بشناخت سجده کرد زود

  M2:3218
    خیره شد در شیخ و اندر دلق او
    شکل دیگر گشته خلق و خلق او

  M2:3219
    کو رها کرد آنچنان ملکی شگرف
    بر گزید آن فقر بس باریک‌حرف

  M2:3220
    ترک کرد او ملک هفت اقلیم را
    می‌زند بر دلق سوزن چون گدا

  M2:3221
    شیخ واقف گشت از اندیشه‌اش
    شیخ چون شیرست و دلها بیشه‌اش

  M2:3222
    چون رجا و خوف در دلها روان
    نیست مخفی بر وی اسرار جهان

  M2:3223
    دل نگه دارید ای بی حاصلان
    در حضور حضرت صاحب‌دلان

  M2:3224
    پیش اهل تن ادب بر ظاهرست
    که خدا زیشان نهان را ساترست

  M2:3225
    پیش اهل دل ادب بر باطنست
    زانک دلشان بر سرایر فاطنست

  M2:3226
    تو بعکسی پیش کوران بهر جاه
    با حضور آیی نشینی پایگاه

  M2:3227
    پیش بینایان کنی ترک ادب
    نار شهوت را از آن گشتی حطب

  M2:3228
    چون نداری فطنت و نور هدی
    بهر کوران روی را می‌زن جلا

  M2:3229
    پیش بینایان حدث در روی مال
    ناز می‌کن با چنین گندیده حال

  M2:3230
    شیخ سوزن زود در دریا فکند
    خواست سوزن را به آواز بلند

  M2:3231
    صد هزاران ماهی اللهیی
    سوزن زر در لب هر ماهیی

  M2:3232
    سر بر آوردند از دریای حق
    که بگیر ای شیخ سوزنهای حق

  M2:3233
    رو بدو کرد و بگفتش ای امیر
    ملک دل به یا چنان ملک حقیر

  M2:3234
    این نشان ظاهرست این هیچ نیست
    تا بباطن در روی بینی تو بیست

  M2:3235
    سوی شهر از باغ شاخی آورند
    باغ و بستان را کجا آنجا برند

  M2:3236
    خاصه باغی کین فلک یک برگ اوست
    بلک آن مغزست و این عالم چو پوست

  M2:3237
    بر نمی‌داری سوی آن باغ گام
    بوی افزون جوی و کن دفع زکام

  M2:3238
    تا که آن بو جاذب جانت شود
    تا که آن بو نور چشمانت شود

  M2:3239
    گفت یوسف ابن یعقوب نبی
    بهر بو القوا علی وجه ابی

  M2:3240
    بهر این بو گفت احمد در عظات
    دائما قرة عینی فی الصلوة

  M2:3241
    پنج حس با همدگر پیوسته‌اند
    رسته این هر پنج از اصلی بلند

  M2:3242
    قوت یک قوت باقی شود
    ما بقی را هر یکی ساقی شود

  M2:3243
    دیدن دیده فزاید عشق را
    عشق در دیده فزاید صدق را

  M2:3244
    صدق بیداری هر حس می‌شود
    حسها را ذوق مونس می‌شود

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai