Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده
(d3-sh12, daftar 3, 20 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:412
    شد ز حد هین باز‌گرد ای یار گُرد
    روستایی خواجه را بین خانه برد

  M3:413
    قصهٔ اهل سبا یک گوشه نه
    آن بگو کان خواجه چون آمد به ده

  M3:414
    روستایی در تملق شیوه کرد
    تا که حزم خواجه را کالیوه کرد

  M3:415
    از پیام اندر پیام او خیره شد
    تا زلال حزم خواجه تیره شد

  M3:416
    هم ازینجا کودکانش در پسند
    نرتع و نلعب به شادی می‌زدند

  M3:417
    همچو یوسف که‌ش ز تقدیر عجب
    نرتع و نلعب ببرد از ظل اَب

  M3:418
    آن نه بازی‌، بلکه جانبازی‌ست آن
    حیله و مکر و دغا‌سازی‌ست آن

  M3:419
    هرچه از یارت جدا اندازد آن
    مشنو آن را کان زیان دارد زیان

  M3:420
    گر بود آن سودِ صد در صد‌، مگیر
    بهر زر مگسل ز گنجور ای فقیر

  M3:421
    این شنو که چند یزدان زجر کرد
    گفت اصحاب نبی را گرم و سرد

  M3:422
    زانک بر بانگ دهل در سال تنگ
    جمعه را کردند باطل بی‌درنگ

  M3:423
    تا نباید دیگران ارزان خرند
    زان جلب صرفه ز ما ایشان برند

  M3:424
    ماند پیغامبر به خلوت در نماز
    با دو سه درویش ثابت پر نیاز

  M3:425
    گفت طبل و لهو و بازرگانیی
    چونتان ببرید از ربانیی

  M3:426
    قد فضضتم نحو قمح هائما
    ثم خلیتم نبیا قائما

  M3:427
    بهر گندم تخم باطل کاشتید
    و آن رسول حق را بگذاشتید

  M3:428
    صحبت او «‌خیرٌ مِن لهو‌»ست و مال
    بین که‌را بگذاشتی‌؟ چشمی بمال

  M3:429
    خود نشد حرص شما را این یقین
    که منم رزاق و خیر الرازقین

  M3:430
    آنکه گندم را ز خود روزی دهد
    کی توکّل‌هات را ضایع نهد‌؟

  M3:431
    از پی گندم جدا گشتی از آن
    که فرستاده‌ست گندم ز آسمان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai