Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۳۶ - باز جواب انبیا علیهم السلام ایشان را (d3-sh136, daftar 3, 26 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M3:2922 انبیا گفتند نومیدی بدست فضل و رحمتهای باری بی‌حدست M3:2923 از چنین محسن نشاید ناامید دست در فتراک این رحمت زنید M3:2924 ای بسا کارا که اول صعب گشت بعد از آن بگشاده شد سختی گذشت M3:2925 بعد نومیدی بسی اومیدهاست از پس ظلمت بسی خورشیدهاست M3:2926 خود گرفتم که شما سنگین شدیت قفلها بر گوش و بر دل بر زدیت M3:2927 هیچ ما را با قبولی کار نیست کار ما تسلیم و فرمان کردنیست M3:2928 او بفرمودستمان این بندگی نیست ما را از خود این گویندگی M3:2929 جان برای امر او داریم ما گر به ریگی گوید او کاریم ما M3:2930 غیر حق جان نبی را یار نیست با قبول و رد خلقش کار نیست M3:2931 مزد تبلیغ رسالاتش ازوست زشت و دشمن‌رو شدیم از بهر دوست M3:2932 ما برین درگه ملولان نیستیم تا ز بعد راه هر جا بیستیم M3:2933 دل فرو بسته و ملول آنکس بود کز فراق یار در محبس بود M3:2934 دلبر و مطلوب با ما حاضرست در نثار رحمتش جان شاکرست M3:2935 در دل ما لاله‌زار و گلشنیست پیری و پژمردگی را راه نیست M3:2936 دایما تر و جوانیم و لطیف تازه و شیرین و خندان و ظریف M3:2937 پیش ما صد سال و یکساعت یکیست که دراز و کوته از ما منفکیست M3:2938 آن دراز و کوتهی در جسمهاست آن دراز و کوته اندر جان کجاست M3:2939 سیصد و نه سال آن اصحاب کهف پیششان یک روز بی اندوه و لهف M3:2940 وانگهی بنمودشان یک روز هم که به تن باز آمد ارواح از عدم M3:2941 چون نباشد روز و شب یا ماه و سال کی بود سیری و پیری و ملال M3:2942 در گلستان عدم چون بی‌خودیست مستی از سغراق لطف ایزدیست M3:2943 لم یذق لم یدر هر کس کو نخورد کی بوهم آرد جعل انفاس ورد M3:2944 نیست موهوم ار بدی موهوم آن همچو موهومان شدی معدوم آن M3:2945 دوزخ اندر وهم چون آرد بهشت هیچ تابد روی خوب از خوک زشت M3:2946 هین گلوی خود مبر هان ای مهان این‌چنین لقمه رسیده تا دهان M3:2947 راههای صعب پایان برده‌ایم ره بر اهل خویش آسان کرده‌ایم ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai