Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۴ - نومید شدن انبیا از قبول و پذیرای منکران قوله حتی اذا استیاس الرسل
(d3-sh144, daftar 3, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3077
    انبیا گفتند با خاطر که چند
    می‌دهیم این را و آن را وعظ و پند

  M3:3078
    چند کوبیم آهن سردی ز غی
    در دمیدن در قفض هین تا بکی

  M3:3079
    جنبش خلق از قضا و وعده است
    تیزی دندان ز سوز معده است

  M3:3080
    نفس اول راند بر نفس دوم
    ماهی از سر گنده باشد نه ز دم

  M3:3081
    لیک هم می‌دان و خر می‌ران چو تیر
    چونک بلغ گفت حق شد ناگزیر

  M3:3082
    تو نمی‌دانی کزین دو کیستی
    جهد کن چندانک بینی چیستی

  M3:3083
    چون نهی بر پشت کشتی بار را
    بر توکل می‌کنی آن کار را

  M3:3084
    تو نمی‌دانی که از هر دو کیی
    غرقه‌ای اندر سفر یا ناجیی

  M3:3085
    گر بگویی تا ندانم من کیم
    بر نخواهم تاخت در کشتی و یم

  M3:3086
    من درین ره ناجیم یا غرقه‌ام
    کشف گردان کز کدامین فرقه‌ام

  M3:3087
    من نخواهم رفت این ره با گمان
    بر امید خشک همچون دیگران

  M3:3088
    هیچ بازرگانیی ناید ز تو
    زانک در غیبست سر این دو رو

  M3:3089
    تاجر ترسنده‌طبع شیشه‌جان
    در طلب نه سود دارد نه زیان

  M3:3090
    بل زیان دارد که محرومست و خوار
    نور او یابد که باشد شعله‌خوار

  M3:3091
    چونک بر بوکست جمله کارها
    کار دین اولی کزین یابی رها

  M3:3092
    نیست دستوری بدینجا قرع باب
    جز امید الله اعلم بالصواب

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai