Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۹ - مشک آن غلام ازغیب پر آب کردن بمعجزه و آن غلام سیاه را سپیدرو کردن باذن الله تعالی
(d3-sh149, daftar 3, 14 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3163
    ای غلام اکنون تو پر بین مشک خود
    تا نگویی درشکایت نیک و بد

  M3:3164
    آن سیه حیران شد از برهان او
    می‌دمید از لامکان ایمان او

  M3:3165
    چشمه‌ای دید از هوا ریزان شده
    مشک او روپوش فیض آن شده

  M3:3166
    زان نظر روپوشها هم بر درید
    تا معین چشمهٔ غیبی بدید

  M3:3167
    چشمها پر آب کرد آن دم غلام
    شد فراموشش ز خواجه وز مقام

  M3:3168
    دست و پایش ماند از رفتن به راه
    زلزله افکند در جانش اله

  M3:3169
    باز بهر مصلحت بازش کشید
    که به خویش آ باز رو ای مستفید

  M3:3170
    وقت حیرت نیست حیرت پیش تست
    این زمان در ره در آ چالاک و چست

  M3:3171
    دستهای مصطفی بر رو نهاد
    بوسه‌های عاشقانه بس بداد

  M3:3172
    مصطفی دست مبارک بر رخش
    آن زمان مالید و کرد او فرخش

  M3:3173
    شد سپید آن زنگی و زادهٔ حبش
    همچو بدر و روز روشن شد شبش

  M3:3174
    یوسفی شد در جمال و در دلال
    گفتش اکنون رو بده وا گوی حال

  M3:3175
    او همی‌شد بی سر و بی پای مست
    پای می‌نشناخت در رفتن ز دست

  M3:3176
    پس بیامد با دو مشک پر روان
    سوی خواجه از نواحی کاروان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai