Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۷۷ - مسلهٔ فنا و بقای درویش
(d3-sh177, daftar 3, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3669
    گفت قایل در جهان درویش نیست
    ور بود درویش آن درویش نیست

  M3:3670
    هست از روی بقای ذات او
    نیست گشته وصف او در وصف هو

  M3:3671
    چون زبانهٔ شمع پیش آفتاب
    نیست باشد هست باشد در حساب

  M3:3672
    هست باشد ذات او تا تو اگر
    بر نهی پنبه بسوزد زان شرر

  M3:3673
    نیست باشد روشنی ندهد ترا
    کرده باشد آفتاب او را فنا

  M3:3674
    در دو صد من شهد یک اوقیه خل
    چون در افکندی و در وی گشت حل

  M3:3675
    نیست باشد طعم خل چون می‌چشی
    هست اوقیه فزون چون برکشی

  M3:3676
    پیش شیری آهوی بیهوش شد
    هستی‌اش در هست او روپوش شد

  M3:3677
    این قیاس ناقصان بر کار رب
    جوشش عشقست نه از ترک ادب

  M3:3678
    نبض عاشق بی ادب بر می‌جهد
    خویش را در کفهٔ شه می‌نهد

  M3:3679
    بی‌ادب‌تر نیست کس زو در جهان
    با ادب‌تر نیست کس زو در نهان

  M3:3680
    هم بنسبت دان وفاق ای منتجب
    این دو ضد با ادب با بی‌ادب

  M3:3681
    بی‌ادب باشد چو ظاهر بنگری
    که بود دعوی عشقش هم‌سری

  M3:3682
    چون به باطن بنگری دعوی کجاست
    او و دعوی پیش آن سلطان فناست

  M3:3683
    مات زید زید اگر فاعل بود
    لیک فاعل نیست کو عاطل بود

  M3:3684
    او ز روی لفظ نحوی فاعلست
    ورنه او مفعول و موتش قاتلست

  M3:3685
    فاعل چه کو چنان مقهور شد
    فاعلیها جمله از وی دور شد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai