Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۲۰۷ - جواب طعنه‌زننده در مثنوی از قصور فهم خود (d3-sh207, daftar 3, 10 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M3:4281 ای سگ طاعن تو عو عو می‌کنی طعن قرآن را برون‌شو می‌کنی M3:4282 این نه آن شیرست کز وی جان بری یا ز پنجهٔ قهر او ایمان بری M3:4283 تا قیامت می‌زند قرآن ندی ای گروهی جهل را گشته فدی M3:4284 که مرا افسانه می‌پنداشتید تخم طعن و کافری می‌کاشتید M3:4285 خود بدیدیت آنک طعنه می‌زدیت که شما فانی و افسانه بدیت M3:4286 من کلام حقم و قایم به ذات قوت جان جان و یاقوت زکات M3:4287 نور خورشیدم فتاده بر شما لیک از خورشید ناگشته جدا M3:4288 نک منم ینبوع آن آب حیات تا رهانم عاشقان را از ممات M3:4289 گر چنان گند آزتان ننگیختی جرعه‌ای بر گورتان حق ریختی M3:4290 نه بگیرم گفت و پند آن حکیم دل نگردانم بهر طعنی سقیم ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai