Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۲ - حکایت
(d3-sh52, daftar 3, 20 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:1386
    در صحابه کم بدی حافظ کسی
    گرچه شوقی بود جانشان را بسی

  M3:1387
    زانک چون مغزش در آگند و رسید
    پوستها شد بس رقیق و واکفید

  M3:1388
    قشر جوز و فستق و بادام هم
    مغز چون آگندشان شد پوست کم

  M3:1389
    مغز علم افزود کم شد پوستش
    زانک عاشق را بسوزد دوستش

  M3:1390
    وصف مطلوبی چو ضد طالبیست
    وحی و برق نور سوزندهٔ نبیست

  M3:1391
    چون تجلی کرد اوصاف قدیم
    پس بسوزد وصف حادث را گلیم

  M3:1392
    ربع قرآن هر که را محفوظ بود
    جل فینا از صحابه می‌شنود

  M3:1393
    جمع صورت با چنین معنی ژرف
    نیست ممکن جز ز سلطانی شگرف

  M3:1394
    در چنین مستی مراعات ادب
    خود نباشد ور بود باشد عجب

  M3:1395
    اندر استغنا مراعات نیاز
    جمع ضدینست چون گرد و دراز

  M3:1396
    خود عصا معشوق عمیان می‌بود
    کور خود صندوق قرآن می‌بود

  M3:1397
    گفت کوران خود صنادیقند پر
    از حروف مصحف و ذکر و نذر

  M3:1398
    باز صندوقی پر از قرآن به است
    زانک صندوقی بود خالی بدست

  M3:1399
    باز صندوقی که خالی شد ز بار
    به ز صندوقی که پر موشست و مار

  M3:1400
    حاصل اندر وصل چون افتاد مرد
    گشت دلاله به پیش مرد سرد

  M3:1401
    چون به مطلوبت رسیدی ای ملیح
    شد طلب کاری علم اکنون قبیح

  M3:1402
    چون شدی بر بامهای آسمان
    سرد باشد جست وجوی نردبان

  M3:1403
    جز برای یاری و تعلیم غیر
    سرد باشد راه خیر از بعد خیر

  M3:1404
    آینهٔ روشن که شد صاف و ملی
    جهل باشد بر نهادن صیقلی

  M3:1405
    پیش سلطان خوش نشسته در قبول
    زشت باشد جستن نامه و رسول

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai