Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۷۴ - کرامات شیخ اقطع و زنبیل بافتن او به دو دست
(d3-sh74, daftar 3, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:1705
    در عریش او را یکی زایر بیافت
    کو به‌هر دو دست می زنبیل بافت

  M3:1706
    گفت او را ای عدو جان خویش
    در عریشم آمده سر کرده پیش

  M3:1707
    این چراکردی شتاب اندر سباق
    گفت از افراط مهر و اشتیاق

  M3:1708
    پس تبسم کرد و گفت اکنون بیا
    لیک مخفی دار این را ای کیا

  M3:1709
    تا نمیرم من مگو این با کسی
    نه قرینی نه حبیبی نه خسی

  M3:1710
    بعد از آن قومی دگر از روزنش
    مطلع گشتند بر بافیدنش

  M3:1711
    گفت حکمت را تو دانی کردگار
    من کنم پنهان تو کردی آشکار

  M3:1712
    آمد الهامش که یک چَندی بُدند
    که درین غم بر تو منکر می‌شدند

  M3:1713
    که مگر سالوس بود او در طریق
    که خدا رسواش کرد اندر فریق

  M3:1714
    من نخواهم کان رمه کافر شوند
    در ضلالت در گمان بد روند

  M3:1715
    این کرامت را بکردیم آشکار
    که دهیمت دست اندر وقت کار

  M3:1716
    تا که آن بیچارگانِ بد گمان
    رد نگردند از جناب آسمان

  M3:1717
    من تورا بی این کرامتها ز پیش
    خود تسلی دادمی از ذات خویش

  M3:1718
    این کرامت بهر ایشان دادمت
    وین چراغ از بهر آن بنهادمت

  M3:1719
    تو از آن بگذشته‌ای کز مرگ تن
    ترسی وز تفریق اجزای بدن

  M3:1720
    وهم تفریق سر و پا از تو رفت
    دفع وهم اسپر رسیدت نیک زفت

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai