Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۵ - قصهٔ دقوقی رحمة الله علیه و کراماتش
(d3-sh85, daftar 3, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:1924
    آن دقوقی داشت خوش دیباجه‌ای
    عاشق و صاحب کرامت خواجه‌ای

  M3:1925
    در زمین می‌شد چو مه بر آسمان
    شب‌روان راگشته زو روشن روان

  M3:1926
    در مقامی مسکنی کم ساختی
    کم دو روز اندر دهی انداختی

  M3:1927
    گفت در یک خانه گر باشم دو روز
    عشق آن مسکن کند در من فروز

  M3:1928
    غرة المسکن احاذره انا
    انقلی یا نفس سیری للغنا

  M3:1929
    لا اعود خلق قلبی بالمکان
    کی یکون خالصا فی الامتحان

  M3:1930
    روز اندر سیر بد شب در نماز
    چشم اندر شاه باز او همچو باز

  M3:1931
    منقطع از خلق، نه از بد خوی
    منفرد از مرد و زن، نه از دوی

  M3:1932
    مشفقی بر خلق و نافع همچو آب
    خوش شفعیی و دعااش مستجاب

  M3:1933
    نیک و بد را مهربان و مستقر
    بهتر از مادر شهی‌تر از پدر

  M3:1934
    گفت پیغامبر شما را ای مهان
    چون پدر هستم شفیق و مهربان

  M3:1935
    زان سبب که جمله اجزای منید
    جزو را از کُل چرا بر می‌کنید

  M3:1936
    جزو از کُل قطع شد بی کار شد
    عضو از تن قطع شد مردار شد

  M3:1937
    تا نپیوندد به‌کُل بارِ دگر
    مُرده باشد نبودش از جان خبر

  M3:1938
    ور بجنبد نیست آن را خود سند
    عضو نو ببریده هم جنبش کند

  M3:1939
    جزو ازین کُل گر بُرد یکسو رود
    این نه آن کُلست کو ناقص شود

  M3:1940
    قطع و وصل او نیاید در مَقال
    چیز ناقص گفته شد بهر مثال

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai