Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱ - سر آغاز
(d4-sh1, daftar 4, 39 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1
    ای ضیاء الحق حسام الدین توی
    که گذشت از مه به نورت مثنوی

  M4:2
    همت عالی تو ای مرتجا
    می‌کشد این را خدا داند کجا

  M4:3
    گردن این مثنوی را بسته‌ای
    می‌کشی آن سوی که دانسته‌ای

  M4:4
    مثنوی پویان کشنده ناپدید
    ناپدید از جاهلی کش نیست دید

  M4:5
    مثنوی را چون تو مبدا بوده‌ای
    گر فزون گردد توش افزوده‌ای

  M4:6
    چون چنین خواهی خدا خواهد چنین
    می‌دهد حق آرزوی متقین

  M4:7
    کان لله بوده‌ای در ما مضی
    تا که کان الله پیش آمد جزا

  M4:8
    مثنوی از تو هزاران شکر داشت
    در دعا و شکر کفها بر فراشت

  M4:9
    در لب و کفش خدا شکر تو دید
    فضل کرد و لطف فرمود و مزید

  M4:10
    زانک شاکر را زیادت وعده است
    آنچنانک قرب مزد سجده است

  M4:11
    گفت واسجد واقترب یزدان ما
    قرب جان شد سجده ابدان ما

  M4:12
    گر زیادت می‌شود زین رو بوَد
    نه از برای بَوش و های و هو بوَد

  M4:13
    با تو ما چون رز به تابستان خوشیم
    حکم داری هین بکش تا می‌کشیم

  M4:14
    خوش بکش این کاروان را تا به حج
    ای امیر صبر مفتاح الفرج

  M4:15
    حج زیارت کردن خانه بود
    حج رب البیت مردانه بود

  M4:16
    زان ضیا گفتم حسام‌الدین ترا
    که تو خورشیدی و این دو وصفها

  M4:17
    کین حسام و این ضیا یکیست هین
    تیغ خورشید از ضیا باشد یقین

  M4:18
    نور از آن ماه باشد وین ضیا
    آن خورشید این فرو خوان از نبا

  M4:19
    شمس را قرآن ضیا خواند ای پدر
    و آن قمر را نور خواند این را نگر

  M4:20
    شمس چون عالی‌تر آمد خود ز ماه
    پس ضیا از نور افزون دان به جاه

  M4:21
    بس کس اندر نور مه منهج ندید
    چون برآمد آفتاب آن شد پدید

  M4:22
    آفتاب اعواض را کامل نمود
    لاجرم بازارها در روز بود

  M4:23
    تا که قلب و نقد نیک آید پدید
    تا بود از غبن و از حیله بعید

  M4:24
    تا که نورش کامل آمد در زمین
    تاجران را رحمة للعالمین

  M4:25
    لیک بر قلاب مبغوضست و سخت
    زانک ازو شد کاسد او را نقد و رخت

  M4:26
    پس عدو جان صرافست قلب
    دشمن درویش کی بود غیر کلب

  M4:27
    انبیا با دشمنان بر می‌تنند
    پس ملایک رب سلم می‌زنند

  M4:28
    کین چراغی را که هست او نور کار
    از پف و دمهای دزدان دور دار

  M4:29
    دزد و قلابست خصم نور بس
    زین دو ای فریادرس فریاد رس

  M4:30
    روشنی بر دفتر چارم بریز
    کآفتاب از چرخ چارم کرد خیز

  M4:31
    هین ز چارم نور ده خورشیدوار
    تا بتابد بر بلاد و بر دیار

  M4:32
    هر کش افسانه بخواند افسانه است
    وآنک دیدش نقد خود مردانه است

  M4:33
    آب نیلست و به قبطی خون نمود
    قوم موسی را نه خون بد آب بود

  M4:34
    دشمن این حرف این دم در نظر
    شد ممثل سرنگون اندر سقر

  M4:35
    ای ضیاء الحق تو دیدی حال او
    حق نمودت پاسخ افعال او

  M4:36
    دیدهٔ غیبت چو غیبست اوستاد
    کم مبادا زین جهان این دید و داد

  M4:37
    این حکایت را که نقد وقت ماست
    گر تمامش می‌کنی اینجا رواست

  M4:38
    ناکسان را ترک کن بهر کسان
    قصه را پایان بر و مخلص رسان

  M4:39
    این حکایت گر نشد آنجا تمام
    چارمین جلدست آرش در نظام

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai