Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲ - معالجه کردن برادر دباغ دباغ را به خفیه به بوی سرگین
(d4-sh12, daftar 4, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:287
    خلق را می‌راند از وی آن جوان
    تا علاجش را نبینند آن کسان

  M4:288
    سر به گوشش برد هم‌چون رازگو
    پس نهاد آن چیز بر بینی او

  M4:289
    کو به کف سرگین سگ ساییده بود
    داروی مغز پلید آن دیده بود

  M4:290
    ساعتی شد مرد جنبیدن گرفت
    خلق گفتند این فسونی بد شگفت

  M4:291
    کین بخواند افسون به گوش او دمید
    مرده بود افسون به فریادش رسید

  M4:292
    جنبش اهل فساد آن سو بود
    که زنا و غمزه و ابرو بود

  M4:293
    هر کرا مشک نصیحت سود نیست
    لاجرم با بوی بد خو کرد نیست

  M4:294
    مشرکان را زان نجس خواندست حق
    کاندرون پشک زادند از سبق

  M4:295
    کرم کو زادست در سرگین ابد
    می‌نگرداند به عنبر خوی خود

  M4:296
    چون نزد بر وی نثار رش نور
    او همه جسمست بی‌دل چون قشور

  M4:297
    ور ز رش نور حق قسمیش داد
    هم‌چو رسم مصر سرگین مرغ‌زاد

  M4:298
    لیک نه مرغ خسیس خانگی
    بلک مرغ دانش و فرزانگی

  M4:299
    تو بدان مانی کز آن نوری تهی
    زآنک بینی بر پلیدی می‌نهی

  M4:300
    از فراقت زرد شد رخسار و رو
    برگ زردی میوهٔ ناپخته تو

  M4:301
    دیگ ز آتش شد سیاه و دودفام
    گوشت از سختی چنین ماندست خام

  M4:302
    هشت سالت جوش دادم در فراق
    کم نشد یک ذره خامیت و نفاق

  M4:303
    غورهٔ تو سنگ بسته کز سقام
    غوره‌ها اکنون مویزند و تو خام

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai