Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۹ - قصهٔ شکایت استر با شتر کی من بسیار در رو می‌افتم در راه رفتن تو کم در روی می‌آیی این چراست و جواب گفتن شتر او را
(d4-sh129, daftar 4, 30 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:3373
    اشتری را دید روزی استری
    چونک با او جمع شد در آخری

  M4:3374
    گفت من بسیار می‌افتم برو
    در گریوه و راه و در بازار و کو

  M4:3375
    خاصه از بالای که تا زیر کوه
    در سر آیم هر زمانی از شکوه

  M4:3376
    کم همی‌افتی تو در رو بهر چیست
    یا مگر خود جان پاکت دولتیست

  M4:3377
    در سر آیم هر دم و زانو زنم
    پوز و زانو زان خطا پر خون کنم

  M4:3378
    کژ شود پالان و رختم بر سرم
    وز مکاری هر زمان زخمی خورم

  M4:3379
    هم‌چو کم عقلی که از عقل تباه
    بشکند توبه بهر دم در گناه

  M4:3380
    مسخرهٔ ابلیس گردد در زمن
    از ضعیفی رای آن توبه‌شکن

  M4:3381
    در سر آید هر زمان چون اسپ لنگ
    که بود بارش گران و راه سنگ

  M4:3382
    می‌خورد از غیب بر سر زخم او
    از شکست توبه آن ادبارخو

  M4:3383
    باز توبه می‌کند با رای سست
    دیو یک تف کرد و توبه‌ش را سکست

  M4:3384
    ضعف اندر ضعف و کبرش آنچنان
    که به خواری بنگرد در واصلان

  M4:3385
    ای شتر که تو مثال مؤمنی
    کم فتی در رو و کم بینی زنی

  M4:3386
    تو چه داری که چنین بی‌آفتی
    بی‌عثاری و کم اندر رو فتی

  M4:3387
    گفت گرچه هر سعادت از خداست
    در میان ما و تو بس فرقهاست

  M4:3388
    سر بلندم من دو چشم من بلند
    بینش عالی امانست از گزند

  M4:3389
    از سر که من ببینم پای کوه
    هر گو و هموار را من توه توه

  M4:3390
    هم‌چنانک دید آن صدر اجل
    پیش کار خویش تا روز اجل

  M4:3391
    آنچ خواهد بود بعد بیست سال
    داند اندر حال آن نیکو خصال

  M4:3392
    حال خود تنها ندید آن متقی
    بلک حال مغربی و مشرقی

  M4:3393
    نور در چشم و دلش سازد سکن
    بهر چه سازد پی حب الوطن

  M4:3394
    هم‌چو یوسف کو بدید اول به خواب
    که سجودش کرد ماه و آفتاب

  M4:3395
    از پس ده سال بلک بیشتر
    آنچ یوسف دیده بُد بر کرد سر

  M4:3396
    نیست آن ینظر به نور الله گزاف
    نور ربانی بود گردون شکاف

  M4:3397
    نیست اندر چشم تو آن نور رو
    هستی اندر حس حیوانی گرو

  M4:3398
    تو ز ضعف چشم بینی پیش پا
    تو ضعیف و هم ضعیفت پیشوا

  M4:3399
    پیشوا چشمست دست و پای را
    کو ببیند جای را ناجای را

  M4:3400
    دیگر آنک چشم من روشن‌ترست
    دیگر آنک خلقت من اطهرست

  M4:3401
    زانک هستم من ز اولاد حلال
    نه ز اولاد زنا و اهل ضلال

  M4:3402
    تو ز اولاد زنایی بی‌گمان
    تیر کژ پرد چو بد باشد کمان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai