Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۳۷ - رفتن ذوالقرنین به کوه قاف و درخواست کردن کی ای کوه قاف از عظمت صفت حق ما را بگو و گفتن کوه قاف کی صفت عظمت او در گفت نیاید  کی پیش آنها ادراکها فدا شود و لابه کردن ذوالقرنین کی از صنایعش کی در خاطر داری و بر تو گفتن آن آسان‌تر بود بگوی
(d4-sh137, daftar 4, 10 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:3707
    رفت ذوالقرنین سوی کوه قاف
    دید او را کز زمرد بود صاف

  M4:3708
    گرد عالم حلقه گشته او محیط
    ماند حیران اندر آن خلق بسیط

  M4:3709
    گفت تو کوهی دگرها چیستند
    که به پیش عظم تو بازیستند

  M4:3710
    گفت رگهای من‌اند آن کوهها
    مثل من نبوند در حسن و بها

  M4:3711
    من به هر شهری رگی دارم نهان
    بر عروقم بسته اطراف جهان

  M4:3712
    حق چو خواهد زلزلهٔ شهری مرا
    گوید او من بر جهانم عرق را

  M4:3713
    پس بجنبانم من آن رگ را بقهر
    که بدان رگ متصل گشتست شهر

  M4:3714
    چون بگوید بس شود ساکن رگم
    ساکنم وز روی فعل اندر تگم

  M4:3715
    هم‌چو مرهم ساکن و بس کارکن
    چون خرد ساکن وزو جنبان سخن

  M4:3716
    نزد آنکس که نداند عقلش این
    زلزله هست از بخارات زمین

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai