Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۰ - در بیان آنک حکما گویند آدمی عالم صغریست و حکمای اللهی گویند آدمی عالم کبریست زیرا آن علم حکما بر صورت آدمی مقصور بود و علم این حکما در حقیقت حقیقت آدمی موصول بود
(d4-sh20, daftar 4, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:519
    پس به صورت عالم اصغر توی
    پس به معنی عالم اکبر توی

  M4:520
    ظاهر آن شاخ اصل میوه است
    باطنا بهر ثمر شد شاخ هست

  M4:521
    گر نبودی میل و اومید ثمر
    کی نشاندی باغبان بیخ شجر

  M4:522
    پس به معنی آن شجر از میوه زاد
    گر به صورت از شجر بودش ولاد

  M4:523
    مصطفی زین گفت که آدم و انبیا
    خلف من باشند در زیر لوا

  M4:524
    بهر این فرموده است آن ذو فنون
    رمز نحن اخرون السابقون

  M4:525
    گر بصورت من ز آدم زاده‌ام
    من به معنی جد جد افتاده‌ام

  M4:526
    کز برای من بدش سجدهٔ ملک
    وز پی من رفت بر هفتم فلک

  M4:527
    پس ز من زایید در معنی پدر
    پس ز میوه زاد در معنی شجر

  M4:528
    اول فکر آخر آمد در عمل
    خاصه فکری کو بود وصف ازل

  M4:529
    حاصل اندر یک زمان از آسمان
    می‌رود می‌آید ایدر کاروان

  M4:530
    نیست بر این کاروان این ره دراز
    کی مفازه زفت آید با مفاز

  M4:531
    دل به کعبه می‌رود در هر زمان
    جسم طبع دل بگیرد ز امتنان

  M4:532
    این دراز و کوتهی مر جسم راست
    چه دراز و کوته آنجا که خداست

  M4:533
    چون خدا مر جسم را تبدیل کرد
    رفتنش بی‌فرسخ و بی‌میل کرد

  M4:534
    صد امیدست این زمان بردار گام
    عاشقانه ای فتی خل الکلام

  M4:535
    گرچه پلهٔ چشم بر هم می‌زنی
    در سفینه خفته‌ای ره می‌کنی

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai