Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۴ - باقی قصهٔ ابراهیم ادهم قدس‌الله سره
(d4-sh34, daftar 4, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:827
    بر سر تختی شنید آن نیک‌نام
    طقطقی و های و هویی شب ز بام

  M4:828
    گامهای تند بر بام سرا
    گفت با خود این چنین زهره کرا

  M4:829
    بانگ زد بر روزن قصر او که کیست
    این نباشد آدمی مانا پریست

  M4:830
    سر فرو کردند قومی بوالعجب
    ما همی گردیم شب بهر طلب

  M4:831
    هین چه می‌جویید گفتند اشتران
    گفت اشتر بام بر کی جست هان

  M4:832
    پس بگفتندش که تو بر تخت جاه
    چون همی جویی ملاقات اله

  M4:833
    خود همان بد دیگر او را کس ندید
    چون پری از آدمی شد ناپدید

  M4:834
    معنی‌اش پنهان و او در پیش خلق
    خلق کی بینند غیر ریش و دلق

  M4:835
    چون ز چشم خویش و خلقان دور شد
    هم‌چو عنقا در جهان مشهور شد

  M4:836
    جان هر مرغی که آمد سوی قاف
    جملهٔ عالم ازو لافند لاف

  M4:837
    چون رسید اندر سبا این نور شرق
    غلغلی افتاد در بلقیس و خلق

  M4:838
    روحهای مرده جمله پر زدند
    مردگان از گور تن سر بر زدند

  M4:839
    یک دگر را مژده می‌دادند هان
    نک ندایی می‌رسد از آسمان

  M4:840
    زان ندا دینها همی‌گردند گبز
    شاخ و برگ دل همی گردند سبز

  M4:841
    از سلیمان آن نفس چون نفخ صور
    مردگان را وا رهانید از قبور

  M4:842
    مر ترا بادا سعادت بعد ازین
    این گذشت الله اعلم بالیقین

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai